Geplaagd door de wind

Een setje Spoilerz

Alhoewel ik wat nuchter reageerde op de resultaten van mijn eigen Grote Velodecibels Test, heeft het me toch aan het denken gezet. Enige gehoorbescherming zou toch wel eens een goed idee kunnen zijn.

De reactie van Willem Jan Coster klonk mij goed in de oren. Hij geeft aan naar tevredenheid het produkt Spoilerz te gebruiken. Dat zijn simpele plastic 'spoilertjes' die je aan de voorste banden van je helm kunt bevestigen.

Ik besloot zo'n setje in Zuid Afrika te bestellen. De tien euro die dit experiment zou gaan kosten zou in elk geval weer stof voor een verhaal opleveren.

Binnen drie dagen viel de enveloppe al op de deurmat. Om hun windafbuigende werking optimaal te kunnen doen moeten de voorste helmbandjes gedraaid worden. Daardoor komen ze iets naar buiten te staan en de plastic spoilertjes zorgen dan (waarschijnlijk) voor stevigheid en een verbeterde luchtstroom. Mijn helm bleek niet 100% compatible te zijn met de gebruiksaanwijzing. Maar met wat gepruts kreeg ik de bandjes toch in een gedraaide toestand.

Het kan natuurlijk aan m'n oren liggen...

De volgende werkdag was het tijd voor de grote test. De grote vraag is natuurlijk: hielp het? Ja het hielp, de windruis was minder. Maar ook niet zoveel minder dat ik het de moeite waard vind. Zeker bij een behoorlijke tegenwind buldert het geruis nog lekker de oren in. Ik fiets met een mini-vizier maar zit niet heel diep in de fiets.

Als je op het internet op zoek gaat naar meningen van andere gebruikers van de Spoilerz zul je ontdekken dat die meningen verdeeld zijn. Ik constateerde een vermindering van ongeveer 25%. Anderen zijn er laaiend enthousiast over, weer anderen vinden het hele produkt bagger.

Volgens de mooie traditie van hoor en wederhoor heb ik Slipstreamz gemaild over mijn bevindingen. Vrij snel kreeg ik een reactie (zie hieronder). Interessant is zijn opmerking over het resultaat in relatie tot de toestand van je gehoor.

Het zou best eens kunnen dat als je er met andere oren naar luistert het voor jou beter werkt. Daarom stel ik mijn setje geheel gratis beschikbaar aan een andere fietser. Stuur me je adres via paulvanroekel apestaartje gmail punt com  en een paar dagen later valt er een enveloppe met inhoud op je deurmat. Het leukste is het natuurlijk dat, áls je een weblog hebt, je er ook weer iets over meldt. Maar beschouw dat als een vrijblijvende suggestie.

Er zijn meer van dit soort produkten: de Cat Ears, en de Zweedse WindFree. Ik denk dat ik het maar eens met goede oordopjes ga proberen. De recente uitgebreide test van Quezzzt met een serieuzere decibelmeter heeft die gedachte nog een bevestigd.

---

Reactie Slipstreamz:

Hi Paul,

I appreciate the feedback very much. Looking at the photographs it appears to me that you have fit them very well and that the helmet is suited to them. For my personal preference I would loosen the tension just a couple of millimetres, which may increase the deflection just a little without risking losing your helmet in an accident.

As for your experience of the noise reduction, my experience over the last 8 years is that every single persons experience of the spoilers is different, with the determinant variables other than the obvious shape/size of ears, head and helmet being the state of a person’s hearing. What may seem like a 25% reduction in noise reduction to one would seem like a 50-75% reduction in noise to me. In general, my experience and feedback from customers is the worst the condition of your hearing, the better the Spoilers seem to work.

I hope this makes sense, and you are welcome to post them on your blog. I’d also welcome any questions you have clarifying this.

Best Regards,
Lonnie

---

Strada lust schoenen rauw...

Hoe lang fiets ik nu als tevreden velomobiel.nl klant in mijn mooi gele Strada nummer 94? Het moet inmiddels al ruim anderhalf jaar zijn. Intussen gleden al meer dan 11.000 kilometers onder de Marathon Plus banden weg maar nog nooit heb ik er op gelet. Op wat er zich rond mijn voeten afspeelde. Ik trapte rustig door, de schoenen losjes ingeklikt op de SPD pedalen. Klik, kloink, en trappen maar.

Tot afgelopen week. Ik kwam thuis en trok zoals gebruikelijk mijn schoenen uit om ze in te wisselen voor een paar makkelijke instappers.  Ik peuterde een kiezelsteentje uit het profiel van de rechterschoen. "Kijk", zei ik tegen Anja, "...die zolen slijten natuurlijk niks want ik loop er elke dag nog geen 50 meter op". "Nou", antwoordde ze, "daar rechts lijkt het me anders wel behoorlijk afgesleten!". En ze wees naar een vreemde cirkelvormige plek op de rechterbuitenkant van de rechterschoen. Je herkent dat wel, vrouwen letten op andere details ;-).

Toch wel een aardige slijtplek na anderhalf jaar fietsen...

Ai! Het buitenmateriaal van de schoen was daar volledig weggesleten, maar nog niet zo ver dat er een gat in mijn schoen zat. Het was voor het eerst dat ik het zag. Schuurde mijn rechtervoet soms ergens langs in de fiets? Och, het piept en schuurt altijd wel wat in zo'n velomobiel. Niet zo vreemd dat het me nooit opgevallen was. Maar ik wilde er wel het fijne van weten.

De makkelijke slippers schopte ik snel weer uit, stapte weer in de fietsschoenen en liet me in de Strada glijden. Ik zag het onmiddellijk. Nee,  niet de rechterwielkast, zoals ik eerst dacht, daar kom je met je voeten niet eens bij in de buurt. Maar met het rechtervoetengat moet mijn schoen soms bij het passeren contact maken. Maar niet voortdurend, anders was die hele rechterschoen allang met huid en haar opgegeten door het schurende glasvezel....

Bij het linkervoetengat heb ik overigens veel meer ruimte. Laat het maar weten, of jouw schoenen ook wel eens zijn opgegeten door je fiets. Ik ben benieuwd.