zaterdag 21 september 2019

Appelflappen in het spoor van de tornado

"Verdorie, wat is het hier mooi", dacht Karel terwijl hij zijn Mazda CX-5 behendig de haardspeldbochten naar de Lappedeken opstuurde. "Het lijkt hier wel of je in de Ardennen of in het Zwarte Woud bent." Het was overduidelijk een goed idee geweest om zich 'last minute' in te schrijven voor de 2e LOL Appelflappentocht.  Een inspirerende blogpost op Mooi Geel Is Niet Lelijk had hem over de streep getrokken. De fameuze Ongedwongen gezelligheid van de ligfietsers van LOL wilde hij nu wel eens aan den lijve meemaken. En de route zag er spectaculair uit met als hoogtepunten de hellingen van de Posbank, de mooie Havikerwaard en de kilometers langs de Oude IJssel op weg naar pauzeplek Wehl.

altijd mooi

de bekende Posbank

Karel reed het parkeerterreintje de Lappedeken op en zag al diverse auto's met ligfietsdragers staan. Gelukkig maar, dan zou het gezelschap niet alleen maar bestaan uit hardcore geitenwollensokken milieufreaks ;-). Ook wel fijn dat het nog een klein stukje fietsen was naar startpunt de Carolinahoeve; dan hoefde niet iedereen te zien dat ie met een dikke SUV gekomen was waarin wel ruimte was voor twee velomobielen en zijn trouwe M5 low racer natuurlijk.

Het was dan maar een klein eindje fietsen naar de Carolinahoeve maar dat was wel gelijk enorm genieten. Relaxed voortzoeven over een strak betonfietspad door een mooie groene boslaan. Hij hoorde allerlei vogels en in de bosschages ritselde het. Wilde zwijnen of gewoon een edelhert?

De bomen openden zich en omzoomd door weilanden zag hij het startpunt al liggen.

Of gewoon een edelhert?
De Carolinahoeve

De Carolinahoeve ligt hier al sinds 1765. Meer over de geschiedenis

Toen Karel vlak bij de hoeve was zag het het aan de rechterkant. De verwoesting die de Rhedense Tornado had aangericht. Bomen van meer dan een meter dik waren achteloos als luciferhoutjes afgeknapt en tegen de bosgrond gesmakt. Die tornado trok een breed spoor van vernieling verder naar Dieren en Brummen!

De gevolgen van de Rhedense tornado van juni 2019

Inmiddels had Karel de andere Appelflappentochtrijders al ontdekt. Die zaten gezellig op het terras. Hij was benieuwd of Paul van Mooi Geel er ook bij zou zijn want hij wilde hem al bij voorbaat bedanken voor deze gouden fietstip. Maar iemand wist te vertellen dat het nog onduidelijk was of Paul zou komen. Een week eerder was ie namelijk kort in het ziekenhuis opgenomen geweest in verband met een in Centraal Azië opgelopen akelige infectie die resistent bleek tegen de meeste antibiotica. Maar Paul had wel gezegd dat hij zou proberen bij de start aanwezig te zijn.

Raak net als Karel geinspireerd en schrijf je in voor de 2e LOL Appelflappentocht op zondag 29 september (niet voor velomobielen).




dinsdag 6 augustus 2019

"Wat bent zie klien, dit joar..."

"Gaan we zo al?", zei Jan, die ongeduldig begon te worden. "Zo meteen zijn de beste plekjes bie de Oerdiek weer weg."  De hele groep zat in de achtertuin bij Joris nog heel ontspannen aan een biertje of wat. In de aanloop naar hét hoogtepunt van de Lettelese kermis hoorde een bescheiden indrinksessie er elk jaar bij. "Het schijnt dit jaar weer groter te zijn dan vorig jaar, ook de wagens", zei Tina, de dochter van restauranteigenaar Spikker. De Spikkers waren over het algemeen zeer goed geïnformeerd, logisch als hoofdsponsor van het bier.

Toen moest José eerst nog naar de wc en duurde toch het nog een eeuwigheid voor iedereen eindelijk op weg was naar de de kruising Oerdijk - Bathmenseweg. Dé vast stek van deze Lettelese vriendengroep. Daar aangekomen was het al aardig druk. Bijna alle ruim 600 inwoners van dit Overijsselse dorpje stonden of zaten langs de Bathmenseweg waar het allemaal zou gaan gebeuren. Er hing een sfeer van vrolijke spanning in de lucht. Wat 'ze' dit jaar allemaal wel bedacht zouden hebben? Het was een mooie Lettelese traditie dat de bouwers van de wagens en andere optochtonderdelen dat zéér geheim hielden. Éen ding was zeker, vanaf de wagen van kruidenier  'Lekker Makkelijk Lipholt' zou weer flink met bier gegooid gaan worden. De leden van onze vriendengroep hadden dan ook allemaal oude kleren aangetrokken.

Maar voorlopig zat iedereen heerlijk van het fraaie zomerweer te genieten. Tot Joris, de vriend van Tina, zei: "Volgens mij hoor ik wat kom'n...."  Nog geen vijf seconden later verschenen inderdaad de eerste wagentjes om de bocht. Iedereen viel stil. "Wat bent zie klien, dit joar...", zei José. "Wel mooie kleur'n", voegde Tina daar nog wat verbaasd aan toe.

Het was een hele sliert van kniehoge wagentjes in allerlei kleuren, en er reden ook nog een soort bijzondere fietsen bij. Er klaterde een bescheiden maar wat onzeker applausje op uit de rijen wachtende Lettelenaren. Dit  was anders, maar toch wel leuk. Het gezelschap in de voertuigjes wuifde en toeterde vriendelijk. Ze hadden er duidelijk zin in. En voor José, Peter, Tina, Jan en alle anderen van de schrik bekomen waren, was de hele sliert al om de volgende bocht verdwenen.

"Doe mij nog maar een pilsje", zei Jan, "daar ben ik nu wel aan toe. Ik hoop niet dat ze dit elk jaar zo organiseren...."





Al meer dan 100 jaar wordt er in Lettele kermis gevierd. Hoogtepunt van dit feestweekend is toch wel de jaarlijks terugkerende optocht op de zondagmiddag. Een optocht van verklede loopgroepen, versierde fietsen en skelters tot grote wagens.  LOL fietste afgelopen zondag in deze regio en passeerde (waarschijnlijk) net voor de optocht het centrum van Lettele.