zondag 18 februari 2018

Wij zijn de lakmoesproef!

Gemeenten, provincies, Rijkswaterstaat, de Fietsersbond. Allemaal steken ze enorme hoeveelheden energie  in het ontwikkelen en onderhouden van onze fantastische Nederlandse fietsinfratsructuur. Daar hebben wij het als fietsers toch maar mooi mee getroffen. Maar met 35.000 kilometer fietspad binnen onze grenzen gaat er natuurlijk ook wel eens iets mis. Ik heb nu ontdekt hoe dat komt: het ontbreekt ons fietsers aan een gecerticifeerd fietstestteam.

Ja ik weet het, de tientallen afdelingen van de Fietsersbond doen hun stinkende best. Met wat geluk  zien ze de tekeningen van die nieuwe rotonde en dan lijkt er nog geen vuiltje aan de lucht. De gemeente gaat voortvarend aan de slag en drie jaar later ligt die rotonde mét vrijliggende fietspaden er al.

En dan blijkt na enige tijd dat de bochten wel erg strak zijn, de stoepranden niet erg vergevingsgezind, de heggetjes soms het zicht op de rijbaan én fietspad ontnemen, de kruisingen idioot zijn aangelegd en zo nog wat details. Op papier leek het allemaal zo simpel, maar de praktijk blijkt altijd weer weerbarstiger. In het buitenland kunnen ze dat trouwens véél beter ;-).

Aangezien ik inmiddels bijna 45.000 kilometers in een gele Strada heb weggetrapt heb ik vanzelfsprekend regelmatig kennisgemaakt met de allerdonkerste kanten van onze fietsinfrastructuur. Elke velomobielrijder kent die donkere kanten: de onmogelijke bochten, de onoverzichtelijke kruisingen, de te krappe fietspaden, het slechte wegdek, paaltjes en hekken en zo nog een hele lijst ergernissen. Ergernissen die je vooral ervan weerhouden om met velomobiele topsnelheid door te razen. Alleen al daarom moet het dus allemaal anders.

Tijdens het wegtrappen van die 45.000 kilometers kwam ik op een gegeven moment daarom op het volgende geniale idee dat gebaseerd is op een simpel uitgangspunt.

Als een fietspad voor een velomobielrijder veilig en snel is te gebruiken, is het veilig en snel te gebruiken voor elke fietser!
Een mooi idee, de vm als lakmoesproef, maar wat doe je ermee? Daarom start de Fietsersbond in samenwerking met de NVHPV een officieel Fietspadentestteam.  Voorlopig bestaat dat exclusief uit geselecteerde Stradarijders. Dit team, duidelijk te herkennen aan het TestTeam vlaggetje, gaat door, langs en via bekende fietsknelpunten rijden. Lukt het de testpiloot om een gemiddelde van 30 km p/u aan te houden dan is het fietspad, of de rotonde, officieel goedgekeurd via de velomobiele lakmoesproefmethode. Blijft de snelheid lager dan is er werk aan de winkel, voor gemeente of provincie.

Wij zijn de lakmoesproef. Rechts goedgekeurd en veilig, links afgekeurd en onveilig.
Is het veilig voor een velomobiel(rijder) dan is het veilig voor elke fiets(er) 

De Strada is gekozen om het overheden in het begin niet al te moeilijk te maken. Dit is immers één van de meest wendbare velomobielen. Het gaat voorlopig om een proef. Als blijkt dat deze aanpak succesvol is kunnen ook de bezitters van nóg onhandigere modellen velomobielen zich aanmelden.

Fietsersbond en NVHPV zijn op dit moment nog druk bezig met de voorbereidingen. Over een tijdje kun je je als velomobielrijder aanmelden via ligfiets.net. Waarschijnlijk zullen nog voor de zomer de eerste testruns uitgevoerd gaan worden.

Door dit initiatief zal ook het maatschappelijke draagvlak voor velomobielen, en mogelijk zelfs voor gewone ligfietsen, vergroot worden. Ik kan me dan ook voorstellen dat jullie staan te trappelen van ongeduld om je aan te melden. Dat duurt dus nog even. Het goede nieuws is dat enthousiate doe-het-zelvers al met onderstaande proefstrook aan de gang kunnen.

Succes!

Voor velonauten die op eigen houtje alvast aan de slag willen hier bij een ongebruikte lakmoesproef.
 Succes! Let op: eenmalig te gebruiken!

Erwin deed als eerste de lakmoesproef. Het resultaat: matig.

vrijdag 9 februari 2018

Mijn uitgekiende psychologische strategie

Vroeger, ja vroeger was met de fiets op pad gaan geen enkel probleem. Zin of geen zin, weer of geen weer ik moest op pad. Naar mijn werk in Apeldoorn. Ik werd daar een aantal dagen per week verwacht. Die 'verplichting' maakte het fietsen makkelijk. Maar sinds meer dan een jaar verwacht niemand mij meer in het grote kantoor in Apeldoorn. Sterker nog, ze zouden heel vreemd opkijken als ik 's ochtends het parkeerterrein zou oprijden om daarna op een van de flexplekken een laptopje open te klappen  voor een portie waterschapswerk.

Alle motivatie om te gaan fietsen, want dat is goed voor mij heb ik gemerkt, moet dus 100% van mezelf komen. En dat valt niet altijd mee. Buiten is het koud en grijs en nat en binnen zet Anja net koffie met een heerlijk stuk zelfgebakken courgettetaart met mierzoete icing. Dilemma's, keuzes, drempels!

Ik weet dat zodra ik buiten in mijn Strada langs de IJssel, het Apeldoorns kanaal of door de Hoge Veluwe scheur, ik me 'toppie' ga voelen maar dan moet ik wel eerst op gang komen. Daarvoor heb ik een truukje bedacht. Want ik nu vertel, is een Mooi Geel bedrijfsgeheimpje wat ik exclusief met de lezers van dit blog deel. Jullie hebben maar weer geluk.

Hoe werkt deze speciale motivator? Nou heel simpel...  Om mezelf al direct na het ontbijt in de juiste stemming te krijgen trek ik zodra ik  mijn bakje yoghurt met muesli achter de kiezen heb zo snel mogelijk mijn volledige velomobiele fietskostuum aan.  En ik zet m'n fietschoenen verwachtingsvol klaar bij de achterdeur. Ik hoef dan niet gelijk in de fiets te springen. Integendeel, ik mag van mezelf best eerst de krant lezen en een stuk van Anja's courgettetaart wegwerken. Maar omdat ik dat allemaal in fietskleding doe valt de drempel om te gaan fietsen vrijwel weg. En verdorie, dit blijkt elke keer weer te werken. Is dat alles Paul? Ja, dat is alles...

Het zou zelfs vreemd zijn om me weer om te kleden en zogenaamd heerlijk toch thuis te blijven.  Dus ja , met deze uitgekiende psychologische strategie stap ik weer of geen weer moeiteloos over de fietsdrempel. Doe er je voordeel mee.

Ook een paar dagen geleden paste ik deze techniek weer eens succesvol toe. En natuurlijk had ik er geen spijt van toen ik een half uurtje later de pont over de IJssel opreed. Wat was het weer mooi en ijzig langs de IJssel.



Naschrift
Deze gouden tip werkt ook voor niet pensionado's. Bijvoorbeeld voor degenen die in het weekeinde willen gaan fietsen maar soms moeilijk op gang komen ;-). Met dank aan Chris via Facebook