In het duister tasten

De hele afgelopen maand bleef het stil op MGINL. Terwijl jullie in het duister tastten over wat er aan de hand zou kunnen zijn fietste ik in een heerlijk zonnetje ergens behoorlijk ver weg. Alhoewel sommigen het wellicht een wat duistere bestemming zullen vinden. Maar daarover meer in een uitgebreid fotoverslag in een volgend bericht.

Na de laatste vakantiedag (dinsdag) kwam onvermijdelijk de eerste werkwoensdag. Oh, wat voelde de Strada vreemd aan. Na 4 weken en 1100 kilometer op het stugge smalle zadel van mijn SNEL vakantiefiets was het sublieme comfort van mijn met Ventisit beklede stoeltje ineens iets opvallends geworden.

De eerste-na-de-vakantierit voltrok zich vanzelfsprekend vrijwel geheel in het duister. Business as usual. Ik was net halfweg toen het licht uitging. Niet de schaarse straatverlichting begaf het of er was ineens een maansverduistering, nee die in en in betrouwbare elektriek in het binnenste van mijn velomobiel gooide er het bijltje bij neer.

lastig als je verlichting uitvalt

Er trokken zich donkere wolken samen boven mijn tot dan goede humeur. Mijn Fibre Flare achterlichtje heeft een autonome stroomvoorziening, aan die kant was ik wel gedekt. Maar aan de voorzijde had ik in het donkere buitengebied ten oosten van Apeldoorn toch wel een stevige koplamp nodig! Om te zien en om gezien te worden.

Was het de bedrading van mijn nieuwe accu of was er wellicht elders sprake van contactgestoordheid? Ik morrelde op goed geluk wat aan de draadjes bij de accu en voorwaar: er was licht! Niet veel, en het flakkerde en beefde nogal. Maar het was voldoende om weer verder te gaan.

Op de terugweg, het was gelukkig nog licht genoeg, zat ik al te peinzen hoe ik dit euvel ging aanpakken. 'T was of de accu of de bedrading.  Thuis had ik nog een oude accu liggen, die ging ik eerst maar eens opladen en aansluiten. Zou het probleem nog steeds aanwezig zijn dan  moest het aan de bedrading liggen. Zou het probleem verdwijnen dan zat het in de nieuwe accu. Ooit wel eens zo'n vlijmscherpe analyse van een probleem gelezen?

Om een lang verhaal kort te maken ;-).  Ik sloot thuis de oude accu aan en ik zag geen barst, Ik bleef in het duister tasten en besloot zittende in de fiets maar eens op goed geluk aan de draadjes te morrelen. Met de methode 'op goed geluk'  hoopte ik mijn gebrek aan technische kennis te compenseren. Ik drukte wat op de 'zekering' (?) en ineens baadde de garage in het volle licht van twee lampen. Ik had beet! Ik trok het stekkertje eruit, spuugde er op en drukte de boel met kracht weer terug.

En zie, mijn probleem was definitief verdwenen. In de keuken vertelde ik Anja dat ik het probleem helemaal zelf had kunnen oplossen. "Goed zeg", antwoordde ze, "je wordt steeds handiger met je fiets..."

Naschrift
Ik blijk toch geen wonderspuug te hebben. Vrijdagochtend  zes uur. Ik stap ik de fiets en het licht doet weer helemaal niets. Hoe ik ook morrel en spuug meer dan een flitsje licht krijg ik niet. Ik besluit thuis te werken en het bij daglicht nog maar eens goed te bekijken.

En inmiddels is met een nieuwe zekering het euvel echt verholpen.

De gouden tijd van twee soorten fietsen

Schrijf ik bij wijze van hoge uitzondering een stukkie over autorijden zijn de reacties verontrustend enthousiast en positief ;-). De NVHPV, de Not Very Human Powered Vehicle, blijkt een grote schare fans onder ligfietsers te hebben. Dat vraagt om compensatie, om een even gewichtig relaas, maar dan over fietsen in Nederland.

De cover

Het kwam dan ook mooi uit dat er net een boek in huize Mooi Geel op tafel lag. Het boek "Gouden jaren; hoe ons leven in een halve eeuw onvoorstelbaar is veranderd " van Annegreet van Bergen. Op een prettig leesbare manier, aangevuld met veel zwart-wit foto's, beschrijft Annegreet de ingrijpende veranderingen die zich in het dagelijks leven in Nederland voltrokken sinds 1945.

Was in de jaren vijftig bijvoorbeeld een dagje eropuit voor de meeste mensen hun hele vakantie, nu reizen we de hele aardbol over. Bananen zijn nu doodgewone vruchten, maar na de oorlog kenden zelfs de rijkste gezinnen de banaan niet. Je deelde je stofzuiger met je schoonmoeder en de televisie zond 24 uur uit - per week. Het was ook de tijd zonder mobiele telefoon, je belde bij de winkel aan de overkant van de straat en als je al een eigen toestel had dan hing die in de gang.

In meer dan 300 pagina's schetst de schrijfster deze en honderden andere grote veranderingen in het dagelijks leven. Ik dateer uit 1956 en herinner me veel van die veranderingen.

Foto uit het hoofdstuk Fiets

Foto uit het hoofdstuk Fiets

Naast hoofdstukken met titels als "Warm eten tussen de middag", "Kolenkachel", "Omgaan met naald en draad", "Moedermavo", "Arendsoog en Dinky Toys", "Sigarenbandjes sparen", "Het loonzakje", "Inrijden en tectyleren (auto)", "Overwegwachters en gesloten bomen", "Eigen tanden en kiezen", "Papieren zakdoekjes","Blik met lipjes", "Dia's", "Na het paard de tractor", "Iedereen zelf secretaresse" en  "De vrije zaterdag" is er vanzelfsprekend ook een heel hoofdstuk gewijd aan de fiets!

Een bloemlezing uit het hoofdstuk "Fiets":

"Vroeger had je twee soorten fietsen, namelijk dames- en herenfietsen."

"Het armeluisding van vroeger is gerehabiliteerd en is tegenwoordig ook een gewild yuppenspeeltje."

"In 1947 gaat 51% met de fiets naar het werk, 43% met het openbaar vervoer en 5% met de auto. Korte afstanden werden nog vaak gelopen."

"Begin jaren zeventig was fietsen voor de Brabantse beroepsbevolking not done. De fiets was iets voor arme mensen."

"Kinderen kregen vaak een voor volwassenen bedoelde fiets cadeau, waar op de trappers houten blokken werden gemonteerd."

"De mooiste ontwikkeling op fietsgebied vind ik dat je tegenwoordig nog maar zelden een lekke band hebt."

"Jammer vind ik het dat de stoere bagagedrager door het gebruik van lichtgewicht materialen in een watje is veranderd."

"In 1989 was er een primeur: rond het stadje Delden werden de eerste bewegwijzerde trajecten van LF-routes geopend."

Een feest der herkenning? Dan moet je het hele boek maar eens lezen. Te koop bij de boekhandel of te leen bij elke openbare bibliotheek. Veel leesplezier! Ennuh, d'r is óók een heel hoofdstuk over de auto. Voor lezers die nog steeds in de Mehari-stand zitten ;-).