Mijn vierde ideale vakantiefiets

Het is volop vakantietijd. Dat merk ik onder andere doordat de berichtjes op mijn 'Misschien wel meest complete lijst van ligfiets- en velomobielblogs" minder snel doorschuiven. Er wordt simpelweg minder geschreven, want we zitten met z'n allen in Frankrijk, Duitsland, Spanje of misschien wel verder weg. Genieten van de zon en een zee van vrije tijd. En heel misschien zijn er wel lezers van dit blog aan het (lig)fietsen. Maar dat is natuurlijk niet verplicht ;-).

Zelf genoot ik de afgelopen jaren ook heel erg van mijn jaarlijkse maand fietsen ergens buiten Nederland. Al vanaf 1979 maak ik uitsluitend fietsvakanties dus ik durf wel te zeggen dat ik er inmiddels een beetje verstand van heb gekregen. Ik heb in al die jaren een hele reeks vakantiefietsen versleten. Stuk voor stuk waren dat mijn ideale fietsen. Maar dat begrip 'ideaal' blijkt van jaar tot jaar te kunnen veranderen.

Als je de deskundigen van de Vakantiefietser mag geloven heeft een goede vakantiefiets "een stijf frame, de sterke wielen, stevige bagagedragers, goede en slijtvaste onderdelen, een rustig stuurgedrag en een comfortabele zithouding."  Natuurlijk klopt dat. Zo'n fiets rijdt fijner en gaat minder snel kapot. Je hebt dan een fietsvakantie zonder (of met minder) zorgen, afgezien van die incidentele lekke band.

Maar als ik terugkijk op een reeks 'versleten' vakantiefietsen merk ik dat het niet echt om die spulletjes gaat. Ook met een tweedehands barrel kun je naar China fietsen, of een rondje IJsselmeer maken. Het is vooral een kwestie van doorzetten. Ik begon ooit te vakantiefietsen op een hele mooie groene Gazelle. Het was eigenlijk niet meer dan een soort racefietsje met spatborden en een bagagedrager. De mooie lichtgewicht spulletjes die we  nu kunnen kopen waren er in 1979 nog niet. Fiets met me mee door de tijd en kom uiteindelijk uit bij mijn écht ideale vakantiefiets. En om teleurstelling te voorkomen: dat is dus niet mijn mooi gele Strada.

Mijn 1e ideale vakantiefiets: de Gazelle 

De aller- allereerste fietsvakantie in 1979. Ik op een Gazelle en Anja op een witte Peugeot. Licht uitgevoerde fietsjes met een uitermate goedkoop fietstassensetje van Wehkamp en bagagedragertjes van verchroomd staaldraad. Niets stond een geslaagde vakantie naar de Ardennen in de weg. We overnachtten in jeugdherbergen

In de jaren die volgden durfden we steeds verder van huis te gaan. En zelfs steile bergpassen te bedwingen. Dat laatste deden we  vooral te voet want een echt bergverzet zat er niet op die fietsen. Inmiddels hadden we  iets meer te besteden in sliepen we  in hotelletjes. Kamperen? Daar dachten we  niet eens aan. 

Mijn 2e ideale vakantiefiets: de Koga Myata World Traveller 

Dat ver weg fietsen beviel erg goed. Zo goed dat we in 1987 besloten om op ons gemak van Nederland naar Nieuw Zeeland te gaan fietsen. Daar was de  Gazelle niet goed genoeg meer voor en dus kwamen er twee Koga Myata World Travellers. Met stoere lowriders en extra bidonhouders. Op het Indiase platteland (het is op de foto eind 1988) trok je veel bekijks met zo'n fiets. 

Na anderhalf jaar waren we  in de Australische Outback. Op deze foto sta ik stoer voor een enorme termietenheuvel die je daar veel hebt. De gele tas aan het frame is een extra waterzak. De World Travellers hielden zich prima. 

Ook na thuiskomst in 1989 bleven we buiten Europa fietsen. Hier bij Monument Valley. Kamperen was inmiddels standaard De Koga's zouden het tot nog 2004 uithouden... 

Mijn 3e ideale vakantiefiets: de Snel Explorer

Je ziet het er niet aan af maar dit is dus een gloednieuwe Snel Explorer vakantiefiets. Bij Snel in Utrecht hadden in 2004 we  twee fietsen op maat laten maken. Met precies die onderdelen die wij wilden. Dat bleek uiteindelijk niet veel duurden dan een kant en klare Koga Myata. Oederdegelijke fietsen waar we weer jaren en jaren veel plezier van zouden hebben. Hier lig ik uitgeteld onder een cashewnotenboom in aan de oostkust van Sri Lanka. 

Een vakantiefiets in een land zonder fietsenmakers moet vooral betrouwbaar zijn. Of het nu een ligfiets is of niet, dat maakt niks uit. In 2011 was in Mongolië alleen in de hoofdstad wat te koop. Dan ben je blij met je betrouwbare misschien net iets te zwaar uitgevoerde vakantiefietsje. 

Vier weken fietsen door Andalusië. Het fotoverslag was op dit blog te zien. Mijn achtervelg scheurde in en bij thuiskomst bleken ook de drie andere wielen slijtagegaatjes te hebben. Tel daarbij op dat we deze fietsen al vanaf 2004 intensief gebruikt hebben en je komt aan de bijna onvermijdelijke keuze voor een opvolger. 

Mijn 4e ideale vakantiefiets: de...?

Het  was even slikken want zo'n nieuwe vakantiefiets is niet goedkoop tegenwoordig ;-). Zeker  als ie aan alle eisen van een ideale vakantiefiets moet voldoen: een stijf frame, de sterke wielen, stevige bagagedragers, goede en slijtvaste onderdelen, een rustig stuurgedrag én een comfortabele zithouding. Ergens in augustus kunnen we ze ophalen. Wat het geworden is laat ik nog even in het midden ;-). 

Tot slot

Laat je vooral niet gek maken door fietsenverkopers of door andere vakantiefietser die het allemaal beter weten. Let vooral niet op ligfietsende vakantiefietsers. Die zijn namelijk nog een tikkie eigenwijzer dan de rechtop variant ;-). Pak gewoon de eerste de beste fiets en vertrek voor een heerlijke fietstocht naar het onbekende of desnoods het iets minder bekende. Velen gingen je voor:

Een moment van duizeligheid...

Pas sinds ik een Quest XS in de garage heb staan valt mij iets op. Voorheen, toen er alleen een Strada parkeerde, leek dat volstrekt normaal, het was de standaard, het was gewoon. Maar nu, met die slanke lage XS ernaast valt het me héél erg op.

Heb jij een Strada, Quest of soortgelijke fiets dan raad ik je aan om een stukje samen te fietsen met een XS rijd(st)er. Parkeer jouw velomobiel langszij en stap uit. Vraag je fietsmaatje dat ook te doen. Ga op een korte afstand van beide fietsen staan, kruis je armen voor je borst, blijf kalm ademhalen en kijk in alle rust naar die twee schitterende fietsen. Mooi hè?

Kruis je armen en bekijk het op je gemak. Dan zul je het snel zien. Foto Forest Runner op Flickr

En dan valt het je op. Net zoals het mij ineens opviel in de garage waar de gele en de witte knus naast elkaar staan. Het is als een moment van verlichting alhoewel in dit geval 'verdieping' een betere omschrijving zou zijn. Het instapgat van mijn Strada... 

OMG!!!, wat een enorme, lompe, diepe ruimte is dat. Een moment van duizeligheid kan en zal je nu bevangen. Ga niet te dicht bij de rand van je Strada of Quest staan, je kunt er zo invallen. Die gapende zwarte leegte, waar ergens diep onder je het Ventisit van het stoeltje glinstert. En nog dieper het karakteristieke patroon van de Velomobielonderdelen vaste vloerbedekking. Dit is The Abyss, The Deep, het Marianen trog. Een mobiel zinkgat, ondanks dat vrolijke geel er omheen. Iedere velonaut die hier instapt kan voor eeuwig in de diepte verdwijnen. Nee, ik maak geen grapjes. Duizeligheid is nog wel de minste van de symptomen.  Hoe heb ik dit in het verleden niet kunnen zien?

Nee, dan het instapgat van de XS. Die fraaie lijnen, die schijnbaar beperkte omtrek. Zo perfect, zo in harmonie met de fiets. Ik moet eerlijk zeggen dat dit een zekere aantrekkingskracht op mij uitoefent. Ik wil voorzichtig één been in het gat laten verdwijnen en dan nog voorzichtiger een tweede. Maar dat zou onverstandig zijn, ook hier liggen gevaren op de loer. Als een 'femme fatale' zou de XS mij vastgrijpen zodra ik verder zou gaan dan die twee benen. En ik heb in Dronten gezien wat er dan gebeurt. Een gewaarschuwd man telt voor twee. Maar toch denk ik soms "...zou 't passen?"  Maar 't past niet want ik ben 189 cm lang. No way, dat ik mij in de armen van deze ranke witte sirene kan laten sluiten. Doe het niet Paul! Doe het niet!

Feb 2017: Hier ging het bijna mis. Als Theo en Allert niet hadden ingegrepen was Casper nooit meer thuisgekomen

Gelukkig leer je met de diepte van je eigen instapgat omgaan. Ik heb lange benen, dus de bodem van mijn mobiele zinkgat bereik ik toch telkens wel. Het is ook niet meer dan een illusie, een fata morgana van glasvezel en carbon. Ook die gedachte geeft steun en rust.

En zit ik dan eenmaal, dan voel ik me wel heerlijk knus en warm opgeborgen in die enorme gele bak van me. Over dat warme, veilige en geborgen gevoel zullen we maar niet te veel gaan psychologiseren.

Zoek de verschillen: geel = instapgat Strada, wit = instapgat XS