Om die zelfde reden heb ik de camera dus ook nooit op de muts van mijn Strada gemonteerd. Je zou voortdurend mijn heen en weer wapperende haardos ;-) in beeld hebben en dat leidt dus nogal af. En heb je een hoofd met maatje zestig zoals ik, dan is al gauw 30% van het beeld gevuld met hoofd. Niet doen dus.
Maar er is één ding in ligfietsvideoland wat ik nog véél erger vind! Iets waarvan ik elke keer weer schrik en zenuwachtig wordt. Laat ik beginnen met hoe goede nieuws: bij velomobielrijders doet zich dit probleem (bijna) nooit voor. Maar helaas bij open liggers zie je het soms voorbij komen. De gevreesde 'grobbebenen'.
Het gaat hier om een welhaast klassiek ligfietscamerastandpunt waarbij de apparatuur zo te zien op kruishoogte aan de fiets is vastgemaakt. Het gevolg daarvan is schokkend. De rechter- en linkerkant van het beeld wordt bij voortduring gevuld door ritmisch op- en neer pompende meestal bleke soms behaarde mannenbenen.
![]() |
| Voorbeeld 1: Bron https://www.youtube.com/watch?v=np-o3oOyaYE |
Elk keer zie je weer zo'n knokige witte knie met een noodgang omhoog en naar je toe komen. Elke keer heb ik de neiging om achteruit te deinzen en zowiezo begin ik met m'n ogen te knipperen. Het is alsof je vanuit het geboortekanaal in de laatste fase van de bevalling naar buiten kijkt. Maar dan bij een man! Je begrijpt dat ik daar bloednerveus van word.
![]() |
| Voorbeeld 2: Bron https://www.youtube.com/watch?v=fXX8SQc-2vk |
![]() |
| Voorbeeld 3: Bron https://www.youtube.com/watch?v=7lrk5Z3ooiQ |
Dat moest ik even kwijt. Allemaal de schuld van Erwin.





