donderdag 16 oktober 2014

De dag die ik wist dat zou komen....

Soepeltjes draai ik vanaf de Zutphensestraat de weg Het Woudhuis in. Het is half zeven. Hier begint één van de donkerste stukken van mijn woonwerkroute. Geen enkel probleem want ik heb licht genoeg aan boord. En, heel prettig, het asfalt is hier heel mooi glad.

Voor mij uit rijdt een grote vrachtauto, niet erg hard, want dat lukt met zo'n aanhangercombinatie op deze bochtige weg toch niet. Met 33 op de teller haal ik 'm heel langzaam in. Ik maak de draai naar één van de scherpe bochten en zet aan om nog wat meer vaart te maken.

Ik schakel op, zet aan en merk dat de snelheid niet echt begint op te lopen. Een moeizame 22 verschijnt op de teller. Wat is er aan de hand? Heel, heel, heel langzaam begint het mij te dagen. Ik heb een primeur. Een unieke, echte primeur. Dit is de dag die ik wist dat zou komen. Als ik het goed voel, moet mijn achterband vrijwel leeg zijn. Natuurlijk kan dat niet, ik fiets immers al bijna 21.000 kilometers 100% lekvrij met het bekende model Marathon Plus rondom.

Stilleven met banaan...  
Ik stop, stap uit en knijp stevig in de achterband. Slappe hap... Géén lucht. Plat. Lek! Lek! Lek!  Honderd meter verderop parkeer ik de fiets in een rustig zijweggetje. Nu is die Petzl hoofdlamp op mijn helm verdraaid handig. Binnen een kwartier heb ik de binnenband vervangen en met mijn minuscule handpompje-voor-noodgevallen weer acceptabel op spanning gebracht.

Gedesillusioneerd fiets ik verder. De afgelopen weken fietste ik honderden kilometers over onmogelijke Chinese keienwegen en had geen enkele lekke band. Op mijn tweede werkdag na die vakantie fiets ik een stukkie over glad Nederlands asfalt en ben ik gelijk de pineut. Het is niet logisch! Het is niet eerlijk!

Op kantoor plak ik de lekke achterband én bestel gelijk een complete set nieuwe buitenbanden. Natuurlijk weer Marathon Plus. Met de winter voor de deur neem ik geen halve maatregelen. De komende 20.000 kilometers wil ik geen lekke-bandengedoe meer!

Naschrift
Als ik de buitenband later nog eens minutieus naloop vind ik een sneetje precies midden op het loopvlak. De omvang en vorm van de scherpe steen die ik eruit peuter bevestigt vermoedens dat al in de Steentijd ten oosten van Apeldoorn, jagers met pijlen en speren mammoeten het forensen onmogelijk maakten.

14 opmerkingen:

  1. Tja, voor de ene komt de primeur vroeg, voor de andere wat later..........Ik had hem voor jouw bij circa 17000 km, de achterband dan, de voorband had ik al eerder eens lek.

    Groeten, Adri.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik wacht nog op die dag....en mijn achterband heeft geen enkele lekbescherming :-))

    Maar ik heb een reserve F-lite en een reserve Super Moto mee achterin de staart...das zo makkelijk met die lichte vouwbandjes.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Meer kilometers maken zal die dag dichterbij brengen...........☺

      Verwijderen
    2. Een volledig terechte opmerking :-)

      Verwijderen
  3. Hoi Paul, nou sta jij al niet bekend om jouw duurzame gedrag ivm met verre vliegreizen :-), maar een prachtige buitenland weggooien na 1 lekke band? Is dat nou echt nodig. Een lekke band ervaar ik niet als pech, het gebeurt soms. En nu heb jij net dat ene stukje glas gevonden op dat prachtige asfalt. Met jouw band heb jij dat stukje glas verplaatst, en je zal dat stukje glas nooit meer op dezelfde plek in de ban tegenkomen. Doe eens stoer, en rij gewoon nog 10000 kilometer door op je oude band!

    Vriendelijke groet,

    Wilco.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wilco,

      Ik heb die buitenbanden al wel besteld maar ik ga ze er nog niet direct monteren. Na 21.000 km beginnen de voorbanden trouwens wel glad te worden. Die stonden al op de nominatie om vervangen te worden. Ik ga in elk geval niet, zoals ik op weblogs vaak lees, wachten tot de blauwe anti-lek laag erdoor heen komt.

      groet,
      Paul

      Verwijderen
  4. Glas moet zijn bijl uit stenen tijdperk.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Na 21.000 km gladde voorbanden, mijn Durano's zijn al glad als ze eromheen gaan. Levensduur is dan ook maar een kleine 5.000 kilometer bij mij.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Nee. Ongetwijfeld moeilijker dan het instappen in een vliegtuig naar China maar de scherpe steen die u eruit peutert bevestigT uw vermoedens. Of uw vermoedens worden bevestigd door de scherpe steen natuurlijk.
    Mevrouw Christine van Dijk is gestopt met de correctie van Ligfiets&. Ik heb mijn lidmaatschap dus maar vast opgezegd per januari !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik moest 'm twee keer lezen voor ik de hint doorhat ;-)

      Verwijderen
    2. Het zou logischer zijn om je aan te bieden als eindredacteur.

      Verwijderen
    3. Ik ben het met Belle eens....

      Verwijderen
  7. Zaken twee keer lezen kan de geest scherpen.

    BeantwoordenVerwijderen