woensdag 4 januari 2012

Nog 23 reisdagen te gaan

Vanochtend weer als vanouds met de trein naar Amersfoort. Vanaf vandaag werk ik bij een nieuwe gefuseerde organisatie die nog wel op twee  plekken is gehuisvest. Eén locatie in Leusden en één in Apeldoorn.

Vanaf 27 februari zit iedereen in Apeldoorn en dan gaat voor mij het grote langverwachte fietsen beginnen. Dan moet de Strada zijn geld gaan opleveren. Drie keer per week bij weer en bij geen weer op en neer naar Apeldoorn. Niet meer zitten in de trein maar lekker liggen!

Nog maximaal 23 van die treinreisjes moet ik maken. Ik zal het niet gaan missen na ruim 10 jaar treinen. Het stipt de deur uit om de trein te halen, het gedrang bij het instappen, de volle coupés en de vertragingen en andere ongemakken die de NS dagelijks kan serveren.

Maar toch overvalt mij ook een zekere weemoed dat ik dit allemaal moet gaan missen.



dinsdag 3 januari 2012

Strada krijgt vaste voeten

Het laatste onderdeel van mijn "velomobieluitrusting" is binnen. Een paar schoenen met SPD schoenplaatjes. Had me al uitgebreid via het web georiënteerd op geschikte schoenen. Geen veters, wel klittenband, neutrale kleur (zwart ofzo), en wel enigszins te gebruiken voor een stukje lopen (boodschapje, terrasje etc).

Uiteindelijk maar in grote stad Arnhem diverse fietsenwinkels afgelopen. Al snel merkte ik dat je voor dit soort zaken bij de gespecialiseerde wielerwinkel moet zijn. Eén winkel verwees me naar de Pedaleur in Doetinchem maar met deze storm is me dat echt te ver fietsen. Op verschillende weblogs lees ik dat het trouwens vandaag géén velomobielweer is. Tja, als de ervaren rijders dat zeggen moet ik als groentje natuurlijk gewoon thuis blijven.

Min of meer toevallig liep ik langs Roelofs, een zaak die ik niet eens kende maar waar ze, zo blijkt, goed gesorteerd zijn. Daar bleken ze naast hele dure schoenen (ik zag er van 240 euro) ook een heel betaalbare schoen van Specialized te hebben.

Niet geaarzeld en gelijk aangeschaft. Thuis de schoenplaatjes er in geschroefd. Toen kwam het moment suprême; het was erg fijn dat je met zo'n velomobiel niet om kunt vallen. Alhoewel klikpedalen voor mij volledig nieuw zijn ging zowel het in- als het uitklikken moeiteloos.

Tja, maar zoals hierboven al gemeld: het waait en niet zo'n beetje ook. Ach ook dat waait weer over en dan komt vanzelf het moment dat ik eindelijk eens een stukje kan gaan fietsen.