Even iets heel anders...

"He", dacht ik vanochtend vroeg toen ik de computer aanzette. Google heeft alweer een andere Doodle. Doodles, zijn de aan speciale dagen aangepaste Google-logo's. Vaak verrassend creatief uitgevoerd met leuke animaties.

"Eens kijken ter gelegenheid van welke dag dit nu weer is..." Ik bewoog het muispijltje richting logo, om zo het tekstje te laten verschijnen normaal gesproken de reden van de doodle meldt. Ik was wel wat verrast toen daar de tekst "Van harte gefeliciteerd, Paul!" verscheen. Ik had het kunnen weten. Ooit heb ik allerlei gegevens in mijn persoonlijke Google profiel ingevoerd. En daar wordt natuurlijk gebruik van gemaakt. En niet alleen op deze manier. Daar wordt je op je verjaardag weer eens fijntjes op gewezen.

Deze doodle zal waarschijnlijk niet wereldwijd verschijnen ;-)

Gezwam...

Ik sleep elke dag het nodige mee, niet alleen een goedgevulde velomobieltas, maar ook nog een rugzakje met werkspullen. In dat rugzakje zit standaard één van mijn twee camera's. De meest hanteerbare van het stel: de Canon Powershot G11.

Een stevige compactcamera met voldoende instelmogelijkheden voor de veeleisende amateurfotograaf. De meeste foto's op dit weblog zijn met die camera gemaakt. Zijn veel zwaardere en omvangrijkere spiegelreflexbroertje, ook van Canon, gaat zelden mee in de Strada.

Ik heb dan weliswaar elke dag, heen en terug, die camera bij. Dat wil nog niet zeggen dat ik ook makkelijk tot fotograferen kom. Fotograferen en velomobielrijden gaan niet goed samen. Heb je net lekker vaart, zie je langs de kant van de weg iets interessants, iets moois. Bij 30+ ben je er zo voorbij, en denk ik vaak: "Laat ik hier morgen even stoppen....". Maar dat vergeet ik dan weer. Of de hele situatie is de volgende dag niet meer zo interessant. 

Stoppen, uitstappen, camera pakken, foto maken... Het lijkt zo eenvoudig.

Zo passeerde ik al dagen lang een oude boomstomp, ergens langs het Apeldoorns Kanaal. Door het vochtige weer was daar in hoog tempo een enorme zwam gegroeid. Ik zag een potentiële plaat, maar er gingen dagen voorbij tot ik daadwerkelijk stopte. De ene keer regende het hard, de andere keer scheen de zon uitbundig (je krijgt dan harde schaduwen en dat wilde ik niet) en een derde keer was ik er alweer voorbij voor ik er erg in had.

Afgelopen vrijdag is het gelukt. Stoppen, fiets aan de kant zetten, uitstappen, stoeltje naar voren, rugzak te voorschijn trekken, rits open,  cameratas pakken, nog een rits open en fotograferen maar. Meestal maak ik een hele serie en experimenteer wat met de verschillende instellingen.

Thuis komt dan de napret. De inhoud van de camera wordt geleegd in de computer en ik ga lekker zitten rommelen met de mogelijkheden van Adobe Lightroom. Er blijft dan meestal wel één bruikbare foto over.

De zwavelzwam (Polyporus sulphureus) groeit vooral op eiken. Deze was een halve meter in doorsnede.