donderdag 15 mei 2014

Is een Mango een mango?

Als echte kantoorwerker loop ik in mijn lunchpauze vaak een eindje om. Met één of meerdere collega's wandel ik dan langs het Apeldoorns kanaal net ten noorden van Apeldoorn. Het is altijd heerlijk om even uit te waaien van de bedompte kantooromgeving en andere werk-muizenissen.

Het was tijdens zo'n wandeling dat ik met een collega in gesprek raakte over het banaanfietsen. We geinden wat over bananen en zo, en op een gegeven moment zei zij: "Laatst heb ik nog een Mango gezien".

Ik viel even stil, want alhoewel zij gewend is aan drie bananen die wekelijks in de fietsenstalling staan, verbaasde me het dat zij op de hoogte was van andere merken, laat staan modellen.

Ik antwoordde: "hoe bedoel je een Mango? Hoe wist je dat het een Mango was? Stond dat er op of zo?". "Nee hoor", sprak zij, "deze leek op een mango, vandaar. En hij was rood. En er zat zo'n huisje overheen. Dat leek me wat overdreven met dat mooie weer.".

Toen viel bij mij het kwartje. Ze bedoelde een mango en géén Mango. Maar goed dat de Strada geen Banaan heet. Dan zou je die verwarring misschien nog wel vaker hebben ;-).

Een Mmango?  (originele foto Terry Whalebone )


Blijft alleen de vraag onbeantwoord welke velomobiel het meest op een mango lijkt. Een Mango? Die naam moet tenslotte ergens vandaan komen. Of riep er ooit iemand op een regenachtige namiddag, toen er na uren brainstormen nog steeds geen nieuwe naam voor een nieuwe velomobiel was: "Waarom noemen we 'm geen Mango?".

Velomobielhistorici, Mango rijders, iedereen die er op die regenachtige namiddag bij was, én alle andere kenners mogen hieronder die vraag beantwoorden.



dinsdag 13 mei 2014

Hoofdschuddend zag ik het gebeuren

Ruim een jaar geleden schafte ik een Contour videocameraatje aan. Een leuk handzaam dingetje waarmee je aardige opnamen kunt maken; zelfs in Full HD. Na wat zoeken en proberen bevestigde ik die camera uiteindelijk boven op mijn helm. Dat ging op zich prima, zolang ik maar niet ging fietsen.

Ik ben namelijk zo iemand die nogal met z'n hoofd beweegt, zeker als er flink doorgetrapt wordt. Op de opnames lijkt het dan of mijn gele schuitje wild en woest op de golven heen en weer deint, terwijl het in werkelijkheid alleen mijn hoofd maar is. Op een gegeven moment merkte iemand zelfs op dat ik maar eens naar de schokdempers moest laten kijken, die waren vast te slap afgesteld als ik zovééél slagzij maakte. Er melden zich zelfs kijkers die een beetje zeeziek werden van al dat gewiebel in beeld!

Het was mij duidelijk. Zo kon het niet verder. En toen, toen vond ik op het wereld wijde web een handig dingetje. Het was een statiefje van fotospulletjesmaker Hama, dat met een kloek zuignapje waarschijnlijk moeiteloos en muurvast aan de Strada te bevestigen zou zijn.

Contour Roam2 met ministatief


Een paar dagen later wrikte de postbode een dikke envelop door mijn brievenbus. Uitpakken, camera opschroeven en fietsen maar. De zuignap bleek goed te houden. Al snel bleek dat de plaats op de fiets nogal wat uitmaakte. Dicht bij de instaprand (waar het stevig is) gaf het beste resultaat. Dat wil zeggen het beeld met de minste trillingen. Inmiddels heb ik 'm al gebruikt tijdens het laatste tochtje met LOL. Vanaf nu kan ik zoveel hoofdschudden als ik wil, maar kijkt de hele wereld niet meer mee. Wel zo prettig.




Een laatste tip: mocht je dit ook willen proberen, bestel het dan bij een site als AliExpress.com.  Daar betaal je voor een identieke merkloze uitvoering maar 20% van de prijs die ik bij een Nederlandse webshop betaalde. Maar dat ontdekte ik, hoofdschuddend, pas later.