De Grote Gele Afslankpil

Het zal nu zeker een jaar of zes, zeven geleden zijn. Mijn einde-van-de-werkdag-routine zag er toen héél anders uit. Ik sprong in Leusden op een oude afgetrapte stationsfiets, fietste naar Amersfoort NS en begon daar aan de minimaal 1 uur durende treinreis naar station Dieren. Tussen dat tochtje op die ouwe damesfiets en die treinreis zat mijn dagelijkse snackmomentje.

Ik liep dan op mijn gemak naar spoor 2 waar de Intercity richting Apeldoorn zou vertrekken en onderweg stopte ik bij de AH2GO of bij de Stationskiosk. Meestal scoorde ik twee zakjes vettige chips of iets vergelijkbaars. Voor de trein binnenkwam had ik die meestal alweer op. De combi van zittend werk én openbaar vervoer én regelmatig snoepen bleek niet een heel goede. Op enig moment in die periode ging ik op de weegschaal staan. De cijfers sprongen op 93 hele kilo's. Daar schrok ik toen wel van. Paul was een beetje te zwaar geworden. Door met dat snoepen te stoppen liepen die kilo's toen gelukkig weer iets terug.

Amersfoort NS. Daar stond ik dan bij met m'n zakjes chips of m'n dikbelegde broodje Zogenaamd Gezond  (Foto Antoon Kuper)

En toen! Toen werd het februari 2012 en ging ik in Apeldoorn werken en kwam Strada 94 in beeld. Na enige tijd merkte ik dat ik kilo's lichter geworden was. Mijn ligfietsspierbundels waren in gewicht toegenomen maar het luie vet was ongetwijfeld aan het wegsmelten. De broekriem moest letterlijk worden aangehaald bij bijna alle broeken die ik had.

En zolang ik bleef fietsen, bleef dat gewicht laag. Maar laatst zat ik twee weken thuis met griep. Niks gedaan maar wél gewoon gegeten en gelijk weer kilo's aangekomen. "Hoe werkt dat precies?", vroeg ik mij af. "Wat is nou exact de invloed van 180 km velomobielen per week op mijn gewicht? En kon ik dat zichtbaar maken, anders dan door de gaatjes van mijn broekriem te tellen?" Ik heb ook nog eens een bijzonder efficiënte rijstijl, inmiddels al op andere blogs geroemd ;-), die vooral op gericht is op vooruitkomen en niet draait om het verbranden van grote hoeveelheden calorieën. Plasjes zweet onder mijn stoeltje zijn bij mij een onbekend verschijnsel.

Het revolutionaire afslankmiddel S94 heeft als werkzame bestanddelen carbon, glasvezel en veel kilometers...

Oftewel het is weer eens tijd voor één van die geruchtmakende onderzoekjes van het Wetenschappelijk Bureau Mooi Geel. Meten is Weten, roepen ze daar altijd en aldus geschiedde. Twee weken lang, twee keer per dag ('s ochtends na het ontbijt en 's middags na thuiskomst) woog ik mezelf. Op niet-werkdagen hield ik dezelfde tijden aan. De resultaten verwerkte ik tot een grafiek.

Volgens de Kreuzotter calculator verbrand ik per enkele reis van 30 km ongeveer 500 Kcal (maar dat kan ook anders) Ik fietste 3 keer per week naar Apeldoorn en terug. Op de laatste meetdag maakte ik een 108 km lange tocht met LOL.

Wat ik al vermoedde zag ik nu duidelijk voor mij. Zodra ik begin met fietsen verdwijnen de grammen in een stevig tempo. Zolang ik blijf fietsen zal ik dus slank en gespierd blijven ;-). Stopt het fietsen dan start de gewichtstoename onmiddellijk. En dat patroon herhaalt zich op alle werk- en fietsdagen.

De gewichtsverschillen die ik optekende lijken relatief klein (?) maar er zijn personen in mijn omgeving die hiervoor een moord zouden doen. Niet doen, zeg ik dan, ga gewoon een stukje fietsen. ;-)

Zie hier de voordelen van het velomobielforenzen. Niet alleen ben ik sneller dan het OV en kan ik mijn reiskostenvergoeding gebruiken om mij velomobiel af te schrijven. Daarnaast ben ik nog eens twee uur per dag actief in de buitenlucht én kan ik me dus dat zakje chips of flesje bier na een forenzenritje weer permitteren zonder daarvan een BMI-complex te krijgen.

Hoera voor de Grote Gele Afslankpil. De enige die écht werkt en uitsluitend gunstige bijwerkingen heeft. Zou dit misschien wel eens het beste promotie-idee voor ligfietsen in Nederland kunnen worden? Ideetje voor een speciale stand op Cyclevision van de Human Powered Weight Watchers?

Vier weken afwascorvee en een Holterbergrit

Zodra de drukke dagen van Pasen voorbij zijn zal er in het TBB (Team Bediening & Begeleiding) nog wel een hartig woordje gesproken worden.  Wie in hemelsnaam op het onzalige idee was gekomen om de deuren van het Volkshuis op 1e Paasdag pas om 10.00 uur te openen en dat ook nog eens op de website te zetten? Of die persoon niet wist dat het tijdstip van 9.00 uur een bijna heilige traditie is waar ook, last but not least, hele groepen ligfietsers in de regio op vertrouwden? Juffrouw Nellie was woedend en zal ongetwijfeld onverbiddelijk zijn en de schuldige veroordelen tot 4 weken afwascorvee.

de gewraakte pagina op www.volkshuis.nl: Met de Pasen zijn we extra (vroeg) open. Oh ja?

Een paar dagen geleden ontdekte ik dit pijnlijke punt dus ook al: op 1e Paasdag zou het Volkshuis pas een uur later om 10.00 haar deuren openen. Wat betekende dat wel niet voor de traditionele start van elke LOL tocht: om half tien beginnen met koffie en daarná pas fietsen.

Onverwacht gesterkt en verkwikt door de koffie beginnen we aan de Holterbergrit

Op hoog niveau werd overlegd en besloten dat we om half tien direct zouden vertrekken zonder :-( koffie. Ik vertrok op tijd uit Dieren en rolde al ruim voor half tien de Houtmarkt op. Het was er doodstil maar net toen ik stopte zag ik een gast de lokalen van het Volkshuis betreden. De deur zwaaide open en de geur van verse koffie beroerde mijn neusgaten. Mirakels, ze waren gewoon open!

Even later fietste 'M5' Marc het plein op. Zwaar beladen met twee fietstassen barstensvol vakantiespullen. Marc ging 'droogzwemmen' voor een lange tocht die hij en Edwin over een maand gaan maken. Alles had ie bij zich: tent, kookspullen, extra kleding noem maar op. Alleen z'n tandenborstel had Marc thuisgelaten. Tja, de gedachtenkronkels van die open ligfietsers zijn voor ons velonauten soms moeilijk te volgen.

We gingen dus toch maar koffiedrinken bij Juffrouw Nellie, die er overigens niet was. We waren deze keer vier velonauten en en drie open liggers. Een mooie mix! En onze bestemming was de Holterberg. In mei vorig jaar zette ik daar al eens mijn snelheidsrecord (73 km p/u) en in augustus kwamen we daar ook al eens langs. ´T blijft een mooie stukkie van Nederland.

Marc (l) zoekt z'n tandenborstel, Edwin (m) met z'n nieuwe Gaucho en Casper (r) met z'n ouwe Quest

Wolkenluchten zoals ze door de Hollandse meesters bedoeld zijn. De zon scheen, het tempo was aangenaam. Een LOL tocht zoals LOL tochten moeten zijn.

Even een 'bio break' Nee hoor geen enkel probleem, neem de tijd, ik zit hier heerlijk in mijn gele bakje te genieten van het aangename voorjaarszonnetje. De dag vloog voorbij!

Uiteindelijk kwam Nijverdal in zicht. Daar werd kort gestopt want het gebruikelijke haantjesgedrag van zo'n groepje fietsende mannen moest even z'n uitweg vinden. Diverse LOL-leden claimden dat zij als laatste bij het appelgebak verderop zouden aankomen. 'T was onderweg nog en tijdje onduidelijk maar uiteindelijk ging ik met de eer aan de haal. Sorry jongens, de volgende keer weer iemand anders. Ik had nu eenmaal de slechtste benen!

Zonovergoten appelgebak met door de lieftallige serveersters aan tafel opgespoten slagroom is toch het lekkerst!

Bijkletsen met Wim

En terug naar Zutphen ging de hele sliert. Een paar honderd meter namen we nog een afsteekje over een wel heel smal onverhard fietspaadje. Maar ook dat ATB'en lijkt inmiddels een hele mooie LOL-traditie te worden. Zutphen kwam in zicht en het gezelschap viel in rap tempo uit elkaar. Met Nico, die nog even een stukje wilde omfietsen, en Edwin en Wim stak ik de IJsselbrug over. Iets verderop scheidden onze wegen zich en drie kwartier later duwde ik Strada 94 de tuin in waar Anja in een zomers jurkje van de zon zat te genieten...

"Was het leuk?", vroeg ze. En toen ik vertelde dat we  heerlijk gefietst hadden en op de Holterberg appelgebak hadden gegeten, vroeg ze: "En waar hebben jullie het dan altijd over, bij de koffie?". Ach, jullie herkennen het vast wel, vrouwen willen nu eenmaal dat soort dingen weten. Dus ik antwoordde naar waarheid: "Nou over banden natuurlijk... en over zitbuizen. En dat we volgende maand weer zo'n tochtje gaan doen!".

Wim fietste ook mee