Misschien wel de mooiste fiets....

Als je in een willekeurig gezelschap van velomobielrijders vraagt wat ze de allermooiste velomobiel vinden, dan krijg je evenveel antwoorden als er fietsers zijn. Het zijn en blijven tenslotte ligfietsers, en die zijn het nu eenmaal niet snel eens als het over (hun) fietsen gaat.

De klassieke lijnen van de Quest, de stoere derrière van de Strada, de Formule 1-look van de DF,  de eigenzinnige voorkant van de QuattroVelo, allemaal hebben ze zo hun fans. Een fiets die in het rijtje van mooiste fietsen beslist ook genoemd gaat worden is de Orca. Het stijlvolle zwart van de onverwoestbare onderkant, de typerende koplampen, het welhaast verplichte Flevodakje. Allemaal dragen ze bij tot een fiets die je al van verre herkent. En als ik eerlijk ben moet ik zeggen dat ik het ook een mooie fiets vind.

Behalve dat de Orca een mooie fiets is, is het misschien ook wel de ideale stadsvelomobiel? Nog een stel ruitenwissers erop en echt iedereen (nee echt iedereen ;-) is dan tevreden.

Ëén ding ontbak nog in het aanbod van de Orca-lijn: opname in de Velomobiel Kleurenconfigurator. Want wees nou eerlijk, als een WAW, een Quest, een Strada, een Mango, een DF en een Quattrovelo in te kleuren zijn dan mag de Orca toch absoluut niet ontbreken? Zeker niet als je een verzoek daartoe krijgt van Mr Orca himself ;-).

Vanaf heden dus beschikbaar. En het mooie is: zelfs die saaie zwarte onderkant kun je nu van een kleur voorzien.

ook de Orca kan nu gratis overgespoten worden!

En nog een nagekomen mededeling:

Vier sterren bij een spookhuis

Nu ik niet meer een paar dagen per week forens kan ik gaan en fietsen waar ik wil. Ik heb mijzelf als doel gesteld om 200 kilometer per week weg te trappen. Daardoor ben ik uren buiten én lekker in beweging!  Langs het kanaal fiets ik nog altijd wel eens, maar meestal vertrek ik zonder vast routeplan. Op mijn fietstochtjes laat ik mij vooral leiden door het toeval. Staat het stoplicht voor rechtdoor op rood dan sla ik rechtsaf. Is het fietspad even versperd door een hijskraan? Ik pas gelijk mijn route aan en kom zo telkens op allerlei verrassende weggetjes. 

Vandaag fietste ik bijvoorbeeld Rare Kronkels langs de IJssel. 'T had zo een LOL tochtje kunnen zijn maar dat was het niet. Ik ben namelijk nergens gestopt voor appelgebak met slagroom en koffie.



Waar ik wel speciaal voor stopte was Kasteel Reuversweerd. Als je ergens in Nederland nog de rauwe sporen van de Tweede Wereldoorlog wil zien, dan moet je eens van Brummen naar Zutphen fietsen, over een nieuw dijkfietspad door het buurtschap Cortenoever. De muren van de achtergevel tonen nog de talloze kogelgaten van de Canadese Browning M1919 machinegeweren. Sinds die bloedige gevechten staat het leeg, en het schijnt er te spoken. Een stopje waard dus.

De gehavende achtergevel toont nog de sporen van de gevechten tussen Canadezen en de Duitsers die het pand gebruikten als radiopeilstation. Het is een rijksmonument maar door de boerderij er vlak naast schijnt er niets mee gedaan te kunnen worden.

Ik maakte een foto en keek nog maar eens naar mijn kilometerteller. Een belangrijk moment kondigde zich daar aan: de teller stond op 39.999 kilometers en jullie weten hoe belangrijk dat is. De glorieuze vierde ster lag binnen handbereik! 

Maar laat ik eerlijk zijn, die 40.000 kilometer is eigenlijk alleen maar van belang omdat ik dan een foto van mijn kilometerteller kan ( of moet?) maken en er vervolgens weer een stukje over kan schrijven. Maar een schouderklopje heb ik daarmee toch wel verdiend?

Soms moet je jezelf een schouderklopje geven

Bewijs het maar eens! Nou deze foto! Ach jij was toch zo handig met Photoshop?