vrijdag 27 februari 2015

Drie jaar in het vak

Het begint net een beetje licht te worden als ik op vrijdagochtend 27 februari 2015 door de Apeldoornse Autoboulevard fiets. Achter de enorme glazen puien van de automobieldealers staat het blik glanzend en stilletjes te wachten op nieuwe baasjes. Ik steek over en fiets de laatste honderd meter naar het parkeerterrein van mijn werkgever. Het valt me op dat er al veel licht bij het gebouw brandt. Het lijkt verdraaid wel of er feestverlichting tegen de gevel zit. "Misschien is dat wel in verband met de waterschapsverkiezingen volgende maand" denk ik, tot ik iemand hoor roepen: "Daar komt ie!!!"

Op het moment dat ik het parkeerterrein opdraai krijg ik de schrik van mijn leven. Met veel geknal gaat vuurwerk de lucht in, een dweilorkestje zet aarzelend "Bicycle Race" van Queen in en van de bovenkant van de gevel ontrolt zich een enorm spandoek met de tekst: Paul, Gefeliciteerd met 3 jaar velomobielforensen!



OK, zo ging het dus niet. Zelfs al had ik 40 jaar heen en weer gefietst tussen Dieren en Apeldoorn, dan nog waren de festiviteiten véél bescheidener geweest. Laat ik het maar gelijk opbiechten, deze week heb ik zelfs geen meter gefietst. Geveld door de griep zit ik thuis niks te doen.

Maar dat doet niets af aan mijn daadwerkelijke drie-jaars jubileum als velomobielforens. Op 27 februari 2012 draaide ik dus voor het eerst het grote parkeerterrein in Apeldoorn op. Toen was er wél sprake van feestelijkheden. Het was de eerste werkdag in Apeldoorn voor alle medewerkers van het nieuwe (gefuseerde) waterschap. De rode loper was uitgerold.

Die 27ste was ook de eerste dag dat ik in functie was als veloforens. Dat bleek een leuke parttime baan te zijn voor een uur of zes per week. Je bent veel in de buitenlucht en ook nog eens veel actief bezig. Eigenlijk heb ik er niet eens voor hoeven solliciteren. Ik kon zo beginnen en volgens mij zijn er voortdurend vacatures voor dit soort baantjes. Afhankelijk van je werkgever is er soms zelfs sprake van salaris alhoewel dat in de meeste gevallen 'reiskostenvergoeding' wordt genoemd. Enige kennis en ervaring werd niet gevraagd. Ik hoefde zelfs geen sollicitatiegesprek te voeren alhoewel me wel op het hart werd gedrukt liever niet gelijk al het Apeldoornse Kanaal in te rijden. Dat zou slecht zijn voor het imago van het waterschap dat de waterkwaliteit ervan bewaakt.


En wat moest ik er precies voor doen? Nou, elke werkdag met de Strada heen en weer fietsen tussen Dieren en Apeldoorn. Tussen de heen- en de terugrit zat wel een verplichte pauze van een uur of acht waarvoor de vergoeding vreemd genoeg een stuk beter was. ;-).

Zo'n zes uur per week is dit mijn werkplek. Gaan ik niet over klagen dus ;-)
Het sprak me dus wel aan. Je was eigen baas en de kwaliteitseisen waren ook niet echt hoog. Onderweg werd je nog wel geacht wat te doen aan velomobielpromotie. Dat bleek eenvoudig te realiseren door iedereen netjes de ruimte te geven en hier en daar minzaam te zwaaien. Alleen het feit al dat ik me duurzaam langs het kanaal verplaatste was eigenlijk al voldoende. Een ideaal baantje dus en er schijnen in den lande nog tienduizenden onvervulde vacatures te zijn. Ik snap nog steeds niet dat die niet razendsnel vervuld worden.

Die drie jaar heb ik dus heel makkelijk vol gemaakt en er zullen nog heel wat jaren volgen. Wie weet kan ik dan ooit eens carrière maken en doorstromen naar de topfunctie van 'senior velomobielforens'. Maar daarvoor moet je geloof ik eerst 60 worden ;-)




zaterdag 21 februari 2015

Over LOL en mijn grootste ligfietsangst

De 5e mei 2013 was een historische datum: ik fietste voor het eerst mee met de ligfietsers van LOL. Ik had mijn mooi gele Strada toen al 511 dagen. Ik had er al meer dan een jaar forenzen opzitten, twee  maanden later zou ik zelfs de 10.000 km grens passeren. Maar meefietsen met LOL had ik nog nooit gedaan. En daar was een reden voor. Geen goede reden, maar dat wist ik tot dat moment nog niet. En pas nu ben ik zover dat ik het allemaal durf op te schrijven.

De heren van LOL hadden begin 2012 dit weblog al in de smiezen en ik ontving al snel een uitnodiging om eens mee te fietsen: één keer in de maand verzamelden ze zich om half tien op zondagmorgen bij het Volkshuis op de Houtmarkt in Zutphen. "Mmm, misschien wel een keertje leuk" dacht ik toen. Maar ik deed niks.



Nu ben ik geen club- of verenigingsmens, ik doe graag dingen op mijn eigen houtje. Maar die gedachte hield me niet tegen. Ook was het geen echt bezwaar dat ik voor LOL op zondagmorgen vroeger mijn bed zou moeten uitkomen. Ook al is de zondag de enige dag dat er in huize Mooi Geel écht onbeperkt uitgeslapen wordt.

Wat was dan die echte reden? Wat hield me tegen? Waarom fietste ik niet al begin 2012 mee met LOL en stelde ik het nog ruim een jaar uit? Het antwoord is simpel: ik durfde het niet aan!

Ik was er benauwd voor dat ik in een supersnel fietsend gezelschap zou terechtkomen. Je weet wel, type clubje wielrenners, gestoken in een oogpijnigende kleurencombinatie en gesponsord door de plaatselijke slagerij, die spugend en schreeuwend ("VÓÓÓR, FIETSERS!!!") de wegen rond Zutphen onveilig maakten. Dat spugen en schreeuwen zou ik wel aankunnen, dacht ik, maar ik was vooral bang dat ik ze niet zou kunnen bijhouden. Ja, nu komt de aap eindelijk uit de mouw.

Het waren vast van die snelle velomobielrijders die, zo leek het mij toen, stuk voor stuk een gemiddelde van 40 per uur, wegwuifden als een oude-wijven-tempo. En daar zou ik dan mee moeten opfietsen, met mijn trage Strada met Marathon Plusjes rondom! Daarom stelde ik het elke keer weer uit, en bovendien lag ik heerlijk in mijn warme bedje.

Tot 5 mei 2013 dus. Toen besloot ik dat ik eindelijk genoeg ligfietsspierbundels had opgebouwd. Dat gemiddelde van 40 per uur ging ik niet halen maar misschien dat ze wel een béétje rekening met mij wilden houden. Daar hoopte ik op.

En wat bleek toen ik voor het eerst de Houtmarkt opreed? De heren (en soms dames) van LOL moeten van mijn komst geweten hebben. Er was geen enkele velomobiel te bekennen; iedereen was per open ligfiets verschenen. Zelfs Arjen, die ik daarna alleen nog maar in zijn witte Quest heb zien rijden. Heel attent van de heren om mij zo het gevoel te geven dat ik misschien wel eens de snelste in het gezelschap zou kunnen zijn.

De Afsluitdijk. Eén van de plekken waar mijn vermoedens over LOL wel bevestigd werden....

5 mei 2013: ik fiets voor het eerst mee  met LOL, als enige velonaut notabene! 
Zelfs Arjen (links achteraan heeft zijn witte Quest thuisgelaten)
En wat bleek die dag (en alle volgende keren)? LOL bestaat helemaal niet uit scheurende ligfietskamikaze's. Ze spugen en schreeuwen trouwens ook niet. Bij de traditionele koffie met appelgebakstop kan het er soms wel even luidruchtig aan toe gaan, maar alleen als er over banden wordt gediscussieerd ;-).

"En het tempo dan Paul? Het tempo? Kon je dat een beetje bijhouden?", hoor ik iedereen al denken. Ja dus, want bij LOL bleken ze dus een heel relaxte snelheid aan te houden. Behalve dan bij het traditionele rondje IJsselmeer. Dan moet er op de Houtribdijk én op de Afsluitdijk blijkbaar ongeremd gescheurd worden. Vorig jaar werd ik daar door bijna elke meefietsende LOL'ler met verpletterende snelheid ingehaald. Maar ach, aan het einde van de dijk kom je dan toch weer bij elkaar.

Sindsdien heb ik heel wat keren meegefietst vanuit Zutphen. Meestal bungel ik ergens helemaal achteraan, dat lijkt mijn vaste plekje in de LOL-colonne te zijn. Iemand schreef ooit eens als reactie bij zo'n fietsverslag: "Moet jij met die langzame Strada niet meer vooraan fietsen met al die snelle Questen?". Nee dus, want ik heb gemerkt dat als je gewoon lekker door blijft trappen dat gaatje met de voorste fietsers vanzelf weer kleiner wordt. Ga je vooral niet extra inspannen, maar blijf juist ontspannen met de `O` van LOL.

Herkenbaar verhaal?

Waarom ik hier uit de kast bak kom over mijn grootste ligfietsangst ooit? Nou, misschien zijn er nog wel meer ligfietsers (cq. velonauten) die op zondag nog steeds heerlijk uitslapen. Maar dat alleen maar doen omdat ze niet aan hun heimelijke verlangen naar zo'n gezellig (lees in de regio Zutphen LOL-lig) ritje durven toe te geven. Zijn die er? Als je durft mag je het hier onder melden.

De volgende rit van LOL is 1 maart,