vrijdag 17 april 2015

Een tweede keer in vuur en vlam

Op 18 februari scoorde ik al mijn erg vroege eerste. En daarna was het een kwestie van gewoon rustig blijven liggen. De volgende zou zich onvermijdelijk aandienen. Ik heb het dan natuurlijk over de mooie zonsopgang onderweg van huis naar werk. Een jaarlijks terugkerend onderwerp op MGINL.

Omdat ik volgens een ijzeren schema uit Dieren vertrek maar de zon telkens iets eerder opgaat verschuiven de mogelijk fotoplekken elke week. Niet elke plek is geschikt.  Bosschages, boerderijen en bomen blokkeren nogal eens de ongehinderde blik op een hemel die in vuur en vlam staat. En dan is er ook nog eens de onvermijdelijke bewolking waar de zon achter schuil kan gaan.

Vanochtend echter, zag ik het al bij vertrek. Een mooi combi van wolkenbanden en heldere lucht. De ideale setting voor een hemel in vuur en vlam. En dan is het gewoon een kwestie van doorfietsen tot je op een geschikt plekje komt. Met wat geluk hoef ik dan zelfs de fiets niet uit.

Vuur en vlam 1
Vuur en vlam 2

dinsdag 14 april 2015

Buitenslapen

Strada 94 moet een nachtje buiten slapen. Nou dat is ie niet gewend hoor. Thuis staat de Mooi Gele altijd overdekt in de garage. Op het werk is er de beschutting van de motor- en bromfietsstalling. Maar de komende nacht is de garage bezet. De mannen in de witte pakken komen. Niet om naar de FDR of de CVR van S94 te zoeken maar om het asbestplafond te verwijderen. De hele ruimte is naadloos afgeplakt en waar de deur zat, staat nu een douchesluis.

De douchesluis voor de garagedeur
Geen ruimte dus voor een velomobiel of voor al die andere spullen én tweewielers die anders de garage bevolken. Wat een zee ruimte lijkt zo´n lege garage te bieden. Het was een mooie gelegenheid om eens flink op te ruimen. Wat overbleef kon in de mini-zeecontainer die tijdelijk voor de deur staat. Omdat ie mini is en redelijk vol past een full-size Strada er niet meer bij in. Vandaar dat nachtje buitenslapen.

Als ik altijd zoveel ruimte had dan kocht ik er gewoon een DF XL bij, én een Carbon Quest XS voor Anja.
En dan is er vast nog wel een gaatje over voor zo'n mooi E-Orca. En nog een Mangootje misschien? En allemaal geel natuurlijk!
Ik maakte me wel een beetje zorgen. Zou mijn geliefde fietsje dat wel aankunnen, overdag is het weliswaar aangenaam maar 's nachts kan de kou nog lelijk bijten. Ik zocht op dé website voor velomobiel-buitensportgadgets naar velomobielbuitenslaapzakken mét verwarming maar vond niks. Niet zo vreemd want Belle's Quest slaapt altijd in de huiskamer waar het niet verder afkoelt dan een graad of 21, meldde ze ooit ;-).

"Nou ja, schuimdeksels erop en even de tanden op elkaar...",  fluisterde ik S94 toe, "...het is maar voor één nachtje." En ik wreef in m'n handen. Niet omdat die koud waren maar omdat me zomaar stof voor een nieuw bericht in de schoot geworpen was.