dinsdag 19 augustus 2014

Door wind en regen naar de Noordkaap

Het is in de vroege ochtend van de 17e augustus van het jaar 1574 als luitenant Juan Alvarez de Léon op de omwalling van de vesting Zoutkamp klimt. In de verte niets dan natte nevels en vlagen ijskoude regen. "Madre de Dios...". vloekt hij binnensmonds "wat een van ellendige uithoek hier in het verre noorden van de Lage Landen. Zat ik maar weer in het warme Andalusië...".  Maar ja, midden in de Tachtigjarige oorlog moest elke Spanjaard z'n plicht doen!

Wat Juan toen niet kon vermoeden is dat 440 jaar later hier twee eenzame fietsers passeerden. Onderweg naar de Noordkaap, ploeterend tegen diezelfde vlagen ijskoude regen en harde wind. Ze stopten even bij een informatiepaneel over de roemrijke geschiedenis van het Groningse dorpje Zoutkamp. Ze tuurden door de mist naar het noorden waar het Lauwersmeer moest liggen en verdwenen rillend in de natte nevels. Ze hadden overduidelijk een doel!

Al onderweg met de NS van Dieren naar Leeuwarden zag het er niet zo goed uit: het weer tijdens ons lange weekeinde fietsen door het noorden van Noord-Nederland. De weersverwachting voorspelde niet alleen veel en voortdurende buien, maar ook een stormachtige wind uit het zuidwesten. Al snel besloten we de plannen iets bij te stellen en zoveel als maar mogelijk in noordoostelijke richting te fietsen.

Waar we ook zouden stoppen of overnachten, of waar de wind ons ook zou leiden, één doel van deze hele expeditie bleef overeind: het bereiken van de Noordkaap. De Nederlands versie dan wel te verstaan. Die ligt ergens aan de rand van een uitsluitend door schapen en windmolens bewoond gebied ten noordwesten van de Eemshaven. Daar, op een kale dijk kun je niet verder noordelijk op het Nederlandse vasteland.  Dát wilden we zien.

Hoe die reis door storm en regen verliep? Dat kun je hieronder bekijken. Uiteindelijke stapten we in Appingedam, eerder dan gepland, op de trein. Drie uur later waren we weer thuis in Dieren waar het het net zo hard regende maar iets minder hard waaide.

Last but not least: ik weet niet of het wat zegt over de velomobieldichtheid van Groningen maar hier zagen bij Ulrum eerst een gele Quest met aanhanger voor ons uit fietsen en even later haalde ons een dito Mango met vlaggetje in. Het was dan ook echt velomobielweer!

En luitenant Juan Alvarez de Léon? Die sneuvelde uiteindelijk op 15 oktober 1589 tijdens de slag bij Zoutkamp. De zgn. Staatsen namen toen het bastion in dat de strategische doorgang naar de stad Groningen beheerste. Uiteindelijk ontstond in de jaren daarna het Nederland zoals wij dat nu kennen.


Het is weer heel even droog op de dijk

Ten noorden van Marrum. Deze plek werd in 2006 bekend vanwege de redding van de paarden van Marrum

Marnehuizen is een zgn. oefendorp van defensie. Er staan tientallen 'echte' huizen in alle maten en soorten.
Wel Verboden Toegang dus want in het dorp kan geschoten worden.

Het begrip 'uitwaaien' kon op deze noordelijke dijk wel erg letterlijk worden genomen.

Tussen de buien door was er net tijd genoeg om de tent op te zetten in Uithuizen.

Maar uiteindelijk brak de zon toch nog heel mooi door

Elke dag was er wel een sprankje zon.

De Nederlandse Noordkaap. Heel veel schapenkeutels, windkracht 7 en een monumentje van Corten staal...

Uitzicht vanaf de Noordkaap. In de verte zagen we  het Duitse waddeneiland Borkum liggen. Daar willen we nog wel een keer naar toe. Op een mooie zomerdag.

De meest linkse molen heet de Goliath ;-) de andere molens zijn stuk voor stuk 100 m hoog en maken deel uit van het grootste windmolenpark van Nederland aan de rand van de Eemshaven. Hier staan 52 windmolens die de helft van alle huishoudens in de provincie Groningen van stroom zouden kunnen voorzien.




donderdag 14 augustus 2014

Je hebt fietsen en fietsen en fietsen...

Terwijl ik met S94 rustig werk aan het volmaken van mijn tweede setje van tienduizend kilometer ben ik natuurlijk niet de enige die fietst. Veel collega's bijvoorbeeld, komen met de fiets. Zelfs in deze vakantietijd staan er nog aardig wat voertuigjes in de mensaangedreventweewieler-stalling.  Een bonte verzameling met van alles wat. Onderstaande fotoserie laat mooi zien hoe divers woonwerk-fietsen in Nederland kan zijn.

Het kantoor in Apeldoorn ligt niet naast het station. Veel bezoekers pakken een OV-fiets. Aangezien mijn Quest-rijdende collega's vandaag niet in Apeldoorn werken is er ruimte genoeg 

Deze Brompton's zijn beschikbaar als 'dienstfiets'.
Ik heb er zelf ook een die ik incidenteel gebruik in combinatie met bus of trein.
Subliem vouwgemak met groot fietscomfort

Zo'n echte ouderwetse (zeg maar klassieke) Peugeot racefiets. Deze is van een collega die gisteren uit Zwolle kwam fietsen en vandaag weer terugfietst. Op één dag heen en weer was 'm te veel ;-)

Nee  hoor, de meeste wegen in Apeldoorn zijn gewoon verhard... Toch wel stoer met de MTB naar het werk

Verder vooral heel veel gewone stadsfietsjes

En de onvermijdelijke snelle racefietsen.
Een collega rijdt zelfs regelmatig woon-werk van Utrecht naar Apeldoorn (75 km enkele reis) !

En deze staat al héél lang stil. Dikke stoflaag op het zadel, de banden bijna vergaan.
Het is onbekend wie de eigenaar is. Wie het ook is, hij of zij heeft de fiets wel keurig op slot gezet ;-)

Het leukste voor het laatst: de eigenbouw ligfiets. Gisteren nog sprak ik de maker en hij vertelde me dat dit ongeveer de 20e ligfiets is die hij zelf heeft gebouwd. Het frame is van roestvrijstaal!
Voorop ligt een F-Lite en achter een Marathon+.
Normaal gesproken staat hier ook nog ergens en Greenmachine, maar die is nu met vakantie.