vrijdag 13 februari 2015

Veeti, Christian, Eva, Grete en Paul (Winter Bike To Work Day 2015)


Op de omnieuze datum van vrijdag de 13e wordt dit jaar weer de International Winter Bike To Work Day gehouden.  Alsof al die witte rotzooi al niet erg genoeg is... Moet er ook weer zonodig gefietst worden! 

In een rustige wijk van de Finse stad Rovaniemi wordt Veeti Hamalainen om een uur of zes wakker. Een snelle blik op zijn telefoon leert hem dat het buiten een aangename -14 graden Celsius is. "Eikunnon talvi pyörä töihin päivä...", denkt Veeti. Dat was vorige jaren jaren wel eens anders. Winter Bike To Work Day 2009 toen vroor het -35 en lag er ook nog eens 30 cm vers gevallen sneeuw.  Vandaag wordt het ritje naar de fabriek, met de Schwalbe Marathon XR Winter Extended Spikes Edition voor en achter gemonteerd, een makkie.

Veeti onderweg tijdens die beruchte WBTWD 2009  (Foto Hugovk op Fickr)

Ruim zesduizend kilometer verderop in Fairbanks (Alaska) ligt Christian Allen nog lekker te slapen. Zijn Winter Bike to Work Day is nog lang niet begonnen. Een halfbewolkte dag zal het later worden  met maximumtemperaturen van rond de -14.  Christian heeft de avond ervoor met zichzelf afgesproken dat ie met de fiets naar het werk zal gaan; ongeacht het weer. Met de Schwalbe Ice Spikers kan hij elke gladheid aan en de gemeente Fairbanks draagt z'n steentje bij door ook in de winter de biketrails redelijk sneeuwvrij te houden. Gelukkig heeft ie de accu´s van z´n verwarmde handschoenen en schoenen geheel opgeladen klaarliggen. En dat nieuwe 3-laags Thinsulate gezichtsmasker kan vanmiddag wel eens van pas komen. Er wordt weer eens een blizzard voorspelt.

Christian (r) fietst vaak naar het werk met collega Eskimo Joe  (Foto Eskimo Joe op Fickr)

In Yakutsk heeft Eva haar ritje er al lang op zitten. ´s Ochtend toen ze opstond was het nog -29. Maar gelukkig werd het later iets warmer in centraal Rusland: de verwachting is een aangename -21.  Een collega op school die vraagt of het nog een beetje te doen was met de fiets antwoordde ze: "ненастоящая зима велосипеде на работу день!". Eigenlijk "Бизнес , как обычно". En ze had vanzelfsprekend een paar kilometer moeten lopen. Sinds het einde van het Sovjet-tijdperk wordt er niets meer gedaan aan het onderhoud  van de toch al schaarse fietspaden.

Bike To Work Day leeft in Yakutsk (Foto Copperkettle op Flickr)

In het Noorse Tromsø is Grete Hansen al bijna onderweg naar het schooltje net buiten de stad waar ze les geeft. En het weer? De gebruikelijke -7, wat bewolking en behoorlijk wat sneeuwval. Eigenlijk gaat ze altijd met de auto maar in elk geval een paar dagen per jaar probeert de ze fiets te pakken. Ook als voorbeeld voor de leerlingen. Winter Bike To Work Day is zo'n dag dus. Ze zou dat best vaker willen doen en ontdekte laatst op het internet dat er in Noorwegen een aantal slimme lieden rondrijden in een overdekte ligfiets: een velomobiel. O.a. een Noorse Nederlander die vrij actief is met een weblog dat ze nu al een tijdje in het Noors leest via Google Translate ;-). Wie weet steekt ze haar licht eens bij hem op.

 Grete trapt stevig door om warm te worden (Foto Elrik Solhelm op Flickr)
Veel, veel verder naar het zuiden is het -1 graden als Paul uit Dieren (Nederland) de kanteldeur van de garage opent en een gele Strada naar buiten duwt. We zien 'm denken "Mmmm, het vriest in elk geval op mijn Winter Bike To Work Day..." Wordt het Paul's allerlaatste winterse fietsochtend van het seizoen? Gisteravond zag hij op het weerbericht al de eerste foto's van zonaanbidders in voorjaarsstemming op een Limburgs terras.

Paul had dus eigenlijk zo'n typische 'Mooi Geel' blogpost willen schrijven waarin de ijzige ontberingen van de winterwoonwerkvelonaut in '50 tinten wit'  bezongen zouden worden. Zijn teleurstelling is daarom wel te begrijpen. Maar wat verderop langs het Apeldoornse Kanaal, waar hij het alweer een beetje te warm begint te krijgen, schiet hem ineens toch nog een winters idee te binnen.  Als ie nou eens...








Het is niet allemaal onzin ;-) In de genoemde steden wonen echte Winter Bike To Work Day 2015 deelnemers. De weersvoorspelling voor deze steden haalde ik van internet. De gebruikte namen van onze winterfietsers zijn veel voorkomende voor- en achternamen in het betreffende land. De foto's tonen echte winterfietsers in de genoemde landen. 

donderdag 5 februari 2015

Witte hoerastemming

Een van de eerste dingen die ik elke werkdagochtend doe is het aanzetten van mijn telefoon. Om een snelle blik op De Alwetende Buienradar te werpen. Pakken zich dichte buien boven mijn beoogde route samen dan weet ik wat mij te wachten staat.  Bij het wegwerken van een dampende kom Brinta (Havermout, hét krachtvoer voor elke velonaut!) kan ik me dan al geestelijk voorbereiden op een natte rit.

Vanochtend om een uur of half zes zag ik ze al digitaal over mijn schermpje schuiven. Een heel fraai buienfrontje dat bij deze temperaturen ongetwijfeld echte sneeuw zou gaan opleveren.  Althans dat hadden de weermannetjes en –vrouwtjes mij beloofd. En als je dit weblog regelmatig volgt weet je dat ik een echte winterfan ben. Elk jaar hoop ik op een strenge winter inclusief een fikse dosis krakend verse sneeuw.  Je kunt je dan ook voorstellen dat er een hoerastemming heerste in de woonkamer van huize Mooi Geel.

Afgelopen weekeinde werd me die de sneeuwpret nog door de neus geboord. Terwijl de ligfietsers van LOL door een dichte laag Veluwse sneeuw ploeterden (zie de tweet van Arjen Haayman hieronder) wandelde ik over het sneeuwloze strand van Vlieland. Heel mooi maar geen echte wintersport dus.


Maar nu stonden alle seinen op wit. Al buiten Dieren zag ik de eerste vlokjes diagonaal in het licht van de koplampen voorbij komen.  Dat ging de goede kant op. Ik fietste verder en raakte toch wat teleurgesteld. Verdorie, blijken ze zelfs in het landelijke buitengebied ten oosten van Apeldoorn te strooien. Kan er een optie in de fietsrouteplanner bijkomen voor fietsen over ongestooide wegen? Speciaal voor mij? Ik wil knerpende sneeuw onder de Marathon Plusjes. Ik wil die mooie, typische drie-sporen van een velomobiel in de sneeuw achter kunnen laten. Ik wil veel wit spul op de weg.

Maar de sneeuwbui lijkt mijn frustratie te begrijpen en stuurt extra legioenen vlokken naar beneden. Dit begint er op te lijken!  Mijn benen malen tevreden rond in een winterse vreugdedans.  Dit wordt mijn eerste echte winterse woonwerkrit. Tijdens de Oliebollentocht 2014 heb ik mij hier goed op kunnen voorbereiden. De ijsrichels, de opgevroren sneeuw, alles was slechts voorbereiding op de dag waarvan ik wist dat die zou komen en waarop ik ongeduldig wachtte. En die dag is vandaag.

Een paar kilometer voor kantoor kruis ik een collega die per Greenmachine onderweg is. Hij waagt zich niet aan de mogelijk glibberige binnendoorroute die ik normaal rijd. Met zo'n tweewieler met onderstuur, vertelt hij me later, lig je zo op je zijkant. En dan is je stuur weer eens verbogen.

Voor mij maakt het allemaal niks uit, ik vier m'n sneeuwfeestje nog een paar kilometer en ben ’s middags dan ook behoorlijk teleurgesteld als dat witte spul alweer als sneeuw voor de zon verdwijnt.