Een mooie dag voor een winterfiets

Ik stond voor de grote roldeur bij Velomobiel.nl en keek naar buiten. De zoveelste hoosbui sloeg tegen de ramen. Het was woensdagochtend 7 juni, een uur of half twaalf. De rit naar Dronten was beslist niet droog verlopen maar ik had toch nog een heel stuk in de zon gefietst.

Achter mij hoorde ik Theo zeggen "Doe maar rustig aan. Erger je niet, in het begin is het altijd even lastig..."  Hij had het tegen Anja, die probeerde voor het eerst in haar leven met haar gloednieuwe Northwave fietsschoenen in te klikken in een Quest XS. En dat deed ze dus niet voor alwéér een proefritje.

Hoe zat het ook al weer? 16 mei waren Anja en ik in Dronten. Ik voor een reparatie, zij voor een eerste proefrit in een XS. We hoorden toen dat er héél binnenkort twee gebruikte XS'en beschikbaar zouden komen. Van dames uit België die met velomobielrijden stopten. Dat klonk goed. Weer een week later volgde nog een proefrit maar nu met zo'n Belgische XS, het was een witte. De recensie van mevrouw Mooi Geel was ook toen weer lovend dus werd ie aangeschaft. Maar we hielden het nog even stil.



En voor die XS nummer 46, fietste ik dus afgelopen woensdag naar Dronten. Anja, met die gloednieuwe fietsschoenen in haar rugzak, nam de trein ;-).

Achter mij hoorde ik een scherpe klik en Anja riep "Het is me gelukt...!"  De eerste schoen was ingeklikt. :-)  De tweede ging al makkelijker en daarna was het even afwachten tot de zwaarste buien voorbij waren. Naar Dieren hadden we tachtig kilometers voor de boeg,

Buiten hoost het nog. Geduldig wachten op iets beter weer...

Helemaal droog zouden we het niet houden. En dat paste eigenlijk perfect in Anja's plannen. Die XS wil ze namelijk vooral in de herfst en winter gaan gebruiken. Om actief te bewegen als het voor een gewone fiets te koud en/of te nat is.

Om dat gelijk al in de praktijk te brengen had ze de perfecte dag uitgezocht. We waren Dronten nog maar net uit of de ene naar de andere ijskoude hoosbui ranselde onze fietsen. Maar ja, dat deert je niet meer als je in zo'n 'alleweder' fiets zit. Behalve dan vlak voor Elburg. Daar ging het zo hard dat het toch wel fijn was te schuilen onder een viaduct.

Op de Veluwe was het inmiddels droog genoeg voor een eerste officiële foto ;-)

En verder? Het bleek niet erg snel te gaan. Tachtig kilometer enkele reis is ook een best eind voor een beginnende velonaute.  De knieën en nek deden wat pijn. Zowel snelheid als ligfietsconditie moeten in de komende maanden gaan toenemen. Zodat er straks in de herfst en winter nog lekkerder gefietst kan worden.

Anja: "Deze keer had ik wel een natte rug...van de regen" 

Toen we de fietsen net in de garage hadden gezet keek ik even op mijn telefoon. Tien minuten daarvoor was er een appje binnengekomen in de LOL-groep. LOL-ler Martin had ons heel toevallig gespot in Dieren Noord. T bleek onmogelijk te zijn om ongezien met een velomobiel door Dieren te fietsen. ;-)

Betrapt door LOL spion ;-) Martin bij het binnenrijden van Dieren. Vijf minuten later wist iedereen het....

Vijftien!

Ik had me net heerlijk in de ochtendzon geïnstalleerd. Op het terras van het bekende Volkshuis te Zutphen. Eén van de meisjes van het Volkshuis zou zo wel komen om de bestelling op te nemen. Het leven was goed :-), Maar bij Wim, die schuin tegenover mij zat, zag ik iets van onrust. Hij prevelde getallen en wees daarbij met zijn vinger de hele tafel rond. Het begon mij te dagen. Het zal toch niet, na al die jaren? Dat zouden we als LOL nu echt wel een keer verdiend hebben! Ik zag Wim nogmaals de tafel rond gaan en toen keek ie mij aan en sprak de historische woorden: "Ik geloof dat we een record hebben...!"

Wim (l) rekent het nog even na op z'n telefoon. Nee,echt het klopt we hebben een nieuwe record. 

Het was negen uur en ik dacht dat ik wel de eerste zou zijn. Maar LOL hoofdmecanicien Nico was al druk bezig met de weerspannige Quest van Ed. Jules en Elly kwamen net aanrijden

Gaan we al?

Ja, nu wel

En dat klopte. Er waren zondag 4 juni 2017 niet minder dan vijftien (15) deelnemers aan de zomerrit van LOL. Eerder waren er al eens veertien of dertien, maar meer lukte telkens niet. Nu, met grote en uitzonderlijke dank aan een brede delegatie uit het verre Westen, haalden we het.

Jules, Elly, Ruud, Douwe, Mick en Ben waren er deze keer als 'gastrijders' bij. Vijf van de zes afkomstig uit het 'Hollandse' en allemaal op de een of andere manier aangesproken door de bijzondere  aantrekkingskracht die zo'n LOL tocht nu eenmaal heeft. Met dit soort aantallen begint het al een beetje op een Oliebollentochtje te lijken.

De gereserveerde vaste parkeerplek voor velomobielen in Doesburg

Echt stevig en smakelijk appelgebak bij De Waag

Speciaal voor de hooggeëerde gasten werd de route nog iets aangepast. Door Bronkhorst, het kleinste stadje van Nederland, over de schitterende IJsseldijk, naar het knusse historische  centrum van Doesburg voor het appelgebak met de allerhoogste LOL-score. En daarna zouden we dan nog een vleugje Veluwe, inclusief een bescheiden klim langs de Lange Juffer, in het programma opnemen.

Wat moet ik er nog meer over zeggen? Het weer was mooi! Het was weer mooi!

Met vijftien wordt de sliert al snel erg lang

Over de dijk van Bronkhorst naar Doesburg

Hoogste punt van de route; lekke band nummer twee.