maandag 16 februari 2015

Tweehonderd-negen-en-negentig...

Dit bericht is het 299ste bericht op Mooi Geel Is Niet Lelijk. Eigenlijk is het heel hard gegaan de afgelopen jaren. Op dit moment zijn al die pagina's zo´n 230.000 keer gelezen, een mooi moment om eens terug te blikken.

Hier begon het allemaal mee: de Mooi Gele Demo Strada van velomobiel.nl ergens buiten Dronten
In december 2011 besloot ik mijn ervaringen met Strada nummer 94 met de rest van de wereld te gaan delen. Maar als internetbeheerder (webmaster) van beroep wist ik als geen ander dat het bijhouden van een weblog een heuse uitdaging kan zijn. Velen beginnen er aan maar niet iedereen blijkt in staat om na een periode van initieel enthousiasme de last van het regelmatig schrijven te dragen.

Daarom besloot ik mezelf in december 2011 eerst maar eens een echte uitdaging te geven: als ik in de eerste 6 maanden minimaal 3 berichten per maand zou schrijven; dan mocht ik er mee door gaan. Als ik dat niet zou halen, dan zou MGINL roemloos aan het digitale riool worden prijsgegeven. Ik zou nog met evenveel plezier fietsen maar niemand zou het meer weten ;-). Uiteindelijk bleek ik na een half jaar meer dan 40 stukjes te hebben geschreven. En daarom kan ik vandaag dus dit verhaal met jullie delen.

Het eerste bericht ging natuurlijk over het ophalen van S94 in Dronten, drie dagen later lag de fiets al op z'n kant. Gelukkig in de tuin om de bel te vervangen door een stevige ding-dong (die ik daarna nog maar weinig bleek te gebruiken). De allereerste reactie die ik kreeg kwam van Marcel Beekmans: "waarom ik niet gewoon toeterde?"  Beetje bij beetje begonnen andere ligfietsers en velonauten MGINL te ontdekken en bleek ik warempel gelezen te worden.

En de onderwerpen? Ach, die kwamen eigenlijk vanzelf voorbij. Elke week is er wel wat aan de hand: een mountainbiketochtje met LOL, een bijna aanvaring met een eend, het gat in mijn schoenen of de leuke ontmoeting met een hond.

Tips & tricks

Die onderwerpen die zijn er dus, maar hoe maak je daar dan een aantrekkelijk bericht van?  Ik heb een paar uitgangspunten en werkwijzen die ik bij elk stukje hanteer. Een kijkje in de keuken van Mooi Geel:
  1. er moet minimaal één goede (in elk geval scherpe) foto of afbeelding bij. Bij voorkeur uit eigen camera maar als dat niet kan, een vrij te gebruiken foto van bijvoorbeeld Flickr.  Foto's plaats ik altijd in het formaat 'Extra Groot', over de hele breedte van de bericht. Wist je trouwens dat foto's tot een maximumformaat van 2048 pixels niet meetellen voor je opslaglimiet bij Google?
  2. In elke blogpost gebruik ik makkelijk behapbare alinea's. Dat leest veel makkelijker dan één ononderbroken stuk tekst.
  3. De meeste stukjes schrijf ik in één keer. Maar voordat ik ze publiceer lees ik ze verschillende keren door en pas nog van alles aan. Vooral streep ik veel tekst weg. Ja, ik gebruik de spellingscontrole maar af en toe ontglipt me een 'd' of een 't'. Sorry.
  4. Als ik al een idee heb voor een volgende bericht wacht ik altijd tot het meest actuele bericht een keer of 200 gelezen is. De piek is dan meestal wel voorbij.
  5. Ik publiceer berichten ook automatisch via Twitter en Google+. Er blijken nog aardig wat lezers te zijn die m meelezen via die kanalen. Via Feedburner (van Google) kunnen lezers zich trouwens ook nog abonneren op een e-mailtje als er weer een nieuwe post is.
  6. Als ik een idee heb voor een mogelijk volgend bericht maak ik dat als concept al aan in Blogger. Zodra me wat te binnenschiet kan ik het dan al op de nog ongepubliceerde pagina noteren en groot voordeel: ik vergeet het niet. 
  7. Denk niet dat je nooit iets meemaakt. Elk onderwerp is er één. Zo schreef ik al drie keer over de eerste mooie zonsopgang onderweg. Dat verveelt nooit, blijkt dan elke keer weer. 
Strada 94 in z'n natuurlijke habitat: langs het Apeldoornse Kanaal. Fietsend langs dit water worden de meeste ideeën voor een Mooi Geel Is Niet Lelijk bericht opgedaan....

Het leukste

En wat blijkt het leukste van zo'n weblog?  Dat zijn jullie reacties! Die tot nu toe 1500 reacties worden zéér gewaardeerd. Ook vrouwlief Anja leest alle berichten (en wijst mij soms wel eens subtiel ;-) op een spelfoutje) maar meldt daar altijd bij dat ze óók de reacties leest. "Want daar zitten soms hele leuke bij...", zei ze pas nog. Het toppunt van waardering vind ik het als gemeld wordt dat mijn schrijfseltjes aan partners worden voorgelezen. Dan glim ik van trots :-)

En over een tijdje, een paar dagen of zo, als jullie dit verhaal allang weer vergeten zijn, kan ik eindelijk aan bericht nummer 300 beginnen. Waar dat over zal gaan? Geen idee, er komt mij ongetwijfeld wel iets voor de wielen.


14 opmerkingen:

  1. Hoi Paul,

    Ook in huize Bobslee worden jouw berichtjes soms voorgelezen of soms laat ik ze lezen door Ina, dus begin maar te glimmen............Ook je voorlaatste bericht over de Winter Bike To Work Day was zo'n bericht..........Glim nog maar wat meer..........En ga vooral zo door!!!!!!!!!

    Groeten, Adri.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hier precies hetzelfde!

    Groet
    Erwin en Tante Lies

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, jouw blogposts zijn ook altijd aangename lectuur. Dat is punt 8 van de tips & tricks: leesbaar schrijven, maar dat is iets dat je in je moet hebben. Op naar 300!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Beste Paul,

    Wat een basis principes. Mijn laatste bericht voldoet slechts aan punt 2 en wellicht punt 7. Ik schrijf vooral puur en vanuit mijn enthousiasme van het moment. Hierbij let ik vanzelfsprekend op leesbaarheid en spelfouten.

    Het is iedere keer weer leuk om jou blog te volgen. En wat een mooie foto. Je rijdt dagelijks door een sprookje. Een pad voor op een verlanglijstje!

    Ga vooral zo door, en bezorg al je volgers op nog meer leuk leesvoer.

    Groet,

    Jan

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ach voor wat betreft die 'basisprincipes' : enige beroepsdeformatie is mij daarbij natuurlijk niet vreemd ;-) Als je maar lol in het stukjes schrijven hebt! Da's het allerbelangrijkste.

      En die foto van het fietspad is natuurlijk wel het pad op z'n best. In dit geval om kwart voor zeven 's ochtends. Op een mooie zomermiddag is het er soms slalommen ;-)

      Verwijderen
  5. Ik moet bekennen dat het mij tegenvalt om met regelmaat te schrijven. In de wintermaanden staat de ligger op stal en fiets ik met de rechtop fiets naar het werk. Dus geen onderwerpen om over te verhalen. Dat geldt overigens ook voor een caravanforum dat ook in deze periode wat minder aandacht krijgt.
    Mooi Geel is altijd de eerste blog die ik vrijwel dagelijks open, ook omdat jouw bloglijst zeer actueel is.
    En ja, mijn vrouw die overigens niets van ligfietsen wil weten leest zeer regelmatig je verhalen met de mooie foto's.
    Je gaat de 500 ste blogpost ook makkelijk halen.
    Bedankt,

    Greenmachinist.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Af en toe iets schrijven lukt iedereen wel. Maar het ook langere tijd blijven doen da's de uitdaging. Ik ben er elke week wel mee bezig en zie het schrijven en bijhouden naast het fietsen als een soort hobby.

      Verwijderen
  6. Er zijn meerdere mensen geweest die na aanleiding van mijn woon-werk filmje(s) zouden willen dat hun route zo mooi ( zoveel groen/bos/2baans fietspaden met goede verlichting/fietsbruggen over wegen ) was.

    Maar in werkelijkheid kan ik geen 300 meter vaart maken of ik moet alweer een scherpe bocht maken of klimmen. Van ellende - omdat je geconditioneerd wordt op zulke rij omstandigheden - ga je dan "vanzelf" filmpjes maken in hoeveel seconden je je zelf naar de 50 km/u kunt accelereren.....(lol)

    Als ik dat kanaal zo zie, ziet dat eruit als waar ik zou willen rijden !!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Da's wat ik hierboven bedoel met het effect van een goede foto ;-)

      Die hele kanaalroute van mij is maximaal 15 kilometer maar helaas niet overal met zulk mooi nieuw asfalt. En lang niet altijd zo rustig. Maar in het algemeen prijs ik mij gelukkig en in elk seizoen is het weer mooi hier langs te fietsen. Het autoverkeer rijdt allemaal aan de overkant (geen verblinding dus) en je hebt alleen maar te maken met kruisende wegen waar je wel even goed moet opletten. Op een winterochtend kan ik vaak het hele kanaalstuk fietsen (50% van mijn route) zonder andere (brom)fietsers tegen te komen.

      Verwijderen