woensdag 4 september 2013

De Grote Velodecibels Test

In mijn bericht van 19 augustus over ligfietsen meldde ik al dat "die kliko's altijd zo rammelen". Ik noem het karakteristieke geluid van een velomobiel overigens liever 'gerommel' dan 'gerammel', maar het is een feit dat je ze aan kunt horen komen.

Op de specifieke geluidseigenschappen van een velomobiel werd ik pas nog eens gewezen. Ik fietste op een gewone fiets het deel van mijn woonwerkroute dat, op enige afstand, parallel aan de A50 langs Apeldoorn loopt.

Het nimmer aflatend geraas van deze drukke snelweg viel me toen bijzonder op. Tijdens de dagelijks velomobieltocht was met dat nog niet eerder zo sterk opgevallen.  In de Strada werken windgeruis, de immer resonerende carrosserie en het gezoem van het achterwiel ijverig samen om veel geluiden van 'buitenaf' te onderdrukken.

Dat betekende in mijn geval dat het geluidsniveau in de fiets ruim voldoende was om de geluidsoverlast van een drukke snelweg op enige afstand te onderdrukken.

En toen herinnerde ik me ook nog eens een bericht van Quemo waarin deze meldde deze zomer zelfs met oordopjes te rijden vanwege de kans op oorbeschadiging door windruis.

Tijd dus voor de ultieme test van onze velodecibels. Hoe erg is die geluidsoverlast voor een velonaut eigenlijk?

De testopstelling

  • Strada 94, voorzien van M+ banden op 4 bar met een minivizier maar zonder schuimdeksel
  • Samsung Galaxy SII smartphone met de app Geluidsmeter (voor Android). Ook gebruikte ik de FNV Decibelmeter
  • De SII zou tot een maximum van 98 dB kunnen meten. Geen profi meetapparatuur dus, maar wel een aardige indicatie.

    Meten is weten: in dit geval 85 dB velodecibels...

    De methode

    Tijdens het rijden de telefoon op diverse plekken buiten en binnen de fiets houden en de geregistreerde  waarden noteren.  Over ruw én glad asfalt. Dit alles bij een snelheid van ongeveer 30 tot 35 km per uur.

    De praktijktest

    Een risico...???
    Als eerste start ik de Geluidsmeter app. Deze meet voortdurend en geeft de resultaten in een grafiek weer. Ongeacht wegdek en kleine variaties in snelheid kom ik op een niveau van ongeveer 90 dB.

    Daarna gebruik ik de FNV Decibelmeter. Die meet gedurende een korte periode en geeft dan een gemiddelde waarde aan. In mijn geval was dat ongeveer 85 dB.

    Waar ik ook meet. In of net buiten de fiets, de waarden variëren nauwelijks. Het windgeruis dat zo lekker in mijn oren buldert wordt waarschijnlijk niet gemeten? De meetapparatuur heeft natuurlijk zo z'n beperkingen. Het is en blijft een telefoon.

    Resultaten en conclusies

    Over het algemeen is men het er over eens dat langdurige blootstelling aan waarden hoger dan 80 dB op de lange duur tot hardhorendheid kan leiden. Moet je de hele dag werken met zoveel lawaai om je heen, dan moet je werkgever je gehoorbeschermers aanbieden.

    Tja, wat moet ik er meer over zeggen? Het lijkt er op dat een velonaut blootgesteld is aan een behoorlijk geluidsniveau. In mijn geval dagelijks een uurtje heen, en een uurtje terug. Volgens de Wikipedia fiets ik eigenlijk het hele stuk op 10 meter afstand van een snelweg. Geen wonder dat ik de échte snelweg veel verderop nauwelijks hoor.

    Ga ik er wat mee of aan doen? Nee, ik geloof het niet. Maar wie weet dat dit punt ooit eens eens belangrijker wordt in de velomobielwereld. En dat dan de nieuwste lichtgewicht gele oordopjes een standaard produkt in de webwinkel van velomobielonderdelen.nl worden? Ik hoor het graag...

    Naschrift
    Lees ook de post van Willem Jan over oordopjes en winddeflectors 

    Questrijder Arjen Haayman meld op Twitter een geluidsniveau van 75 dB:





    Meer weten?



    8 opmerkingen:

    1. Onder de 80 DB wordt veilig geacht waarbij 85 Db in een kort tijdbestek niet heel erg is. Belangrijk is wel de dagdosis die je mee neemt. Dus naast je velomobiel tijd het geluidsniveau gedurende de hele dag. Binnen fabriek grenzen al gauw oplopend naar schadelijk. Mochten je metingen kloppen van 90 DB krijgen wij als velomobilisten in de toekomst een speciale grijze golf hard-horenden club binnen de vereniging. ☺

      Hgr Peter

      BeantwoordenVerwijderen
      Reacties
      1. Ik kijk met belangstelling uit naar alternatieve metingen. 'T is natuurlijk allemaal niet erg wetenschappelijk wat ik gedaan heb. Ik neem de resultaten in elk geval zelf (ook) met een korreltje zout.

        Verwijderen
    2. Idd veranderd naar 80 db als veilige grens. Desondanks mocht je 85 db tot 8 uur lang horen voor er schade kan optreden. Hoe meer db, hoe minder lang je het mag horen natuurlijk. Zo is 160 db instant gehoorbeschadigend en mag je 120 db maar luttele minuten hebben.

      Die 120 db heb je in een motorhelm aan ~130 km/u al snel.....door luchtgeraas. Zo heb ik ook in mijn twintiger jaren mijn oren al beschadigd en wellicht is dat in lawaaige locomotieven met lekke raam/deurrubbers vlak naast het linker oor ( ook luchtgeraas ) nog verergert......nu suist mijn linkeroor onafgebroken ( vrij luid in een stille omgeving ) en lijkt het alsof er een marconist morsecode aan het seinen is in mijn oor. ttuut tuut...tuut...tuuut tuuut

      Gelukkig hoor ik het niet als er iets omgevingsgeluid blijft. En ik val als een blok in slaap, dus heb geen tijd me eraan te storen. Maar leuk is anders, absolute stilte horen kan ik nu nooit meer.

      En ik heb nog geluk want tinnitus heb je in allerlei vormen en luidheden....in de ergste gevallen heb je een oorverdovende brom of fluit in je hoofd die niet meer weggaat. Er zijn veel mensen die dan zelfmoord plegen om rust te vinden. Al heeft de medische wetenschap er tegenwoordig het beginnetje van een antwoord op*

      * Het zijn hersencellen die gekoppeld waren aan de trilharen die door lawaaibelasting verloren zijn gegaan, en door een gebrek aan signaal daarvan zelf signaal gaan simuleren. Door die hersencellen wel signaal aan te bieden ( electronische stimulering ) kunnen de klachten worden verminderd of misschien zelfs verholpen. Het is nog niet voor iedere patient beschikbaar.

      Hoewel niet iedereen evenveel of even snel gehoorschade oploopt die niet meer hersteld wordt( genetisch bepaald ) is voorkomen oneindig veel raadzamer....

      Ik denk dat je er zelf ook wel wat aan kunt doen door ( wederom ) soepele grote luchtinhoud banden te rijden ( veert ook veel lekkerder ) en soepele veerdempers ( juiste veersterkte ) te gebruiken.

      Ketting smeren, spullen in je velomobiel hebben ( bagage ) zodat ie niet zo'n holle klankkast is en heel misschien bekleding als rubber strips als je een racekap gebruikt moet een beetje helpen.

      BeantwoordenVerwijderen
      Reacties
      1. Oh ja : opvallend genoeg kan ik ondanks de vervelende pieptoontjes en harde ruis de strenge periodieke gehoortesten voor het beroep machinist nog steeds met goed gevolg doorstaan. Sterker nog, het beschadigde oor is gevoeliger en scoort beter dan het andere, niet aangedane oor.

        Feitelijk hebben mijn hersenen door de beschadiging het "ingangsvolume" harder gezet.

        Dat is ook niet zonder nadeel : het is TE gevoelig en kan niet meer goed luide geluiden verdragen waar andere mensen probleemloos mee om kunnen gaan.

        Verwijderen
    3. Daarom fiets ik dus altijd met oordopjes, Alpine MotoSafe én heb ik winddeflectors van Spoilerz aan de bandjes van mijn fietshelm: http://willemveloz.blogspot.nl/2013/07/spoilerz-tegen-windgeruis.html

      BeantwoordenVerwijderen
    4. Ik fiets altijd met een muts of een doek om mijn hoofd. Reden? Zware tinnitus en gehoorbeperking, waardoor ik hoorapparaten draag. het wiondgeruis wordt erg versterkt door de microfoontjes die net boven mijn oren zitten. Overigens heb ik een groter vizier gemaakt, waardoor de wind over me heen gaat, minder ellende dus en met wind mee kan ik blootshoofds!

      BeantwoordenVerwijderen
    5. Ook ik heb veel onherstebare lawaaischade aan mijn gehoor. Voor al rechts suist en piept. Ondangs al mijn voorzorgen lijkt links ook te verminderen. Misschien de leeftijd? Oordopje dragen met fietsen gaat me te ver. Het minivizier was al een hele verbetering. De vekomobielkap versterkt wel geluid. Maar windgeruis is bijnca geheel weg. Ook dat is een overweging om mee te nemen. Eerlijk is eerlijk de kap van Wim is veel stiller als mijn eigen Sinnerkap. Maar die gaten kunnen dicht. Zelf draag ik s wibters een hoofdband over mijn oren in de kap. Werkt ook.
      Met de helm heb ik gekozen voor een skihelm met oorstukken. Ook weer in kombinatie met een helmutsje of hoofdband .

      Het lastige van lawaaidoofheid is ook nog dat je schade drempel steeds lager komt. Hard geluid, ook kortstondig zinder bescherming resulteerd onmiddellijk in geruis en gesuis s avond s als het stil is. Zeer hard geluid is direkt als pijnlijk te voelen. Als dat het geval is ben je dus al veel te ver heen en dien je de klahten onmiddelijk seriues te nemen anders gaat

      BeantwoordenVerwijderen
      Reacties
      1. Sorry voor de vele spelfouten. Niet handig op een telefoon....

        Verwijderen